Het begin van het jaar had ik mijzelf wel eens anders voorgesteld. Al het hele jaar, klinkt heel erg lang, loop ik al snotterend en kuchend door het huis of lig te slapen. Vandaar dat de oudejaarsblog even op zich heeft laten wachten. Inmiddels een kleine traditie dat ik even de tijd neem om terug te kijken op het afgelopen jaar en vooruit te kijken naar wat het nieuwe jaar mij te bieden gaat hebben of welke doelen ik ga na streven.

Eerst even over 2010. Het jaar begon stormachtig mede vanwege het blog experiment dat ik precies een jaar geleden was gestart. Het internet-dating avontuur, waarover ik in geuren en kleuren heb verteld was een absoluut hoogtepunt van het blogjaar. Daarna stortte het qua posts een beetje in elkaar maar dat had zijn oorzaak in ontwikkelingen op andere gebieden die mijn aandacht en energie nodig hadden. Want ik kan nu al zeggen dat 2010 het beste jaar is geweest uit mijn leven. Dit stelt mij direct voor het probleem waar ik al een tijdje mee rondloop. Hoe moet ik dit in 2011 gaan overtreffen. Een gevoel dat ik eigenlijk nog nooit echt heb gehad. Altijd was er wel dat ene doel dat ik nog wilde nastreven, dat al een tijd lang op mijn lijstje stond en vrijwel automatisch meeging naar het volgende jaar.

Nu is dat toch even net wat anders want er is dit jaar ongelofelijk veel gebeurd. Nadat het sociaal experiment mislukt leek en ik de handdoek in de ring wilde gooien kwam er toch iets of beter gezegd iemand die mijn wereld compleet ondersteboven wist te zetten (op de goede manier dan hè!). Het was zelfs een dusdanig schot in de roos dat zij sinds twee weken bij mij is ingetrokken. Geweldig, dit had ik een jaar geleden never nooit kunnen en durven dromen. Maar goed, al het goede komt snel en daar zit je dan ineens met een paarse theepot op de plank en een kerstboom in je huis. Een paarse theepot was tot dit jaar nooit in mijn huis gekomen maar of het nu de manipulatieve vaardigheden van het vrouwelijke geslacht zijn (die alle vrouwen hebben) dat weet ik niet maar dat maakt mij nu gewoon niet zoveel mee uit. Zolang ze maar bij me is kan ik prima leven met die paarse theepot die inmiddels ook weer een soort waarde heeft gekregen die ik nog even niet uit kan leggen (idee nieuwe blog nummero 1).

Daarnaast ging het sportief en fysiek, al laat mijn lijf me nu even in de steek, in 2010 geweldig goed. Zo ik meegedaan aan meerdere sprinttriatlons en dat ging, op het fietsen na, meestal geweldig goed. Tel daarbij ook nog eens op een flinke verbetering van mijn persoonlijke record op de 15 km en het verliezen van 5 kg aan overtollig gewicht. Ja, 2010 was helemaal top. En ook op fysiek vlak ben ik helemaal klaar voor 2011. Zodra ik dit griepje eruit heb gegooid dan. Op het programma staan onder andere een aantal sprinttriatlons, een tweetal triatlons over de Olympische afstand, twee zwemlopen en deelname aan de cpcloop in den haag over 10 km. En natuurlijk wat verder nog ter tafel komt op sportief gebied dit jaar.

Op mijn werk was het ook een gedenkwaardig jaar. Hier heb ik de stap weten te maken naar project management. Een flinke stap voor een broekie, wat ik inmiddels eigenlijk niet meer mag zeggen van mijzelf. Momenteel fungeer ik voor het eerst in een rol als projectmanager. Het is weliswaar een kleinschalig project maar desondanks wel een leerzame en uitdagende omgeving. En dat smaakt naar meer. De afgelopen weken leefde ik in een soort vacuüm. Het was raar om ineens het doel wat je al meer dan 3 jaar nastreeft hebt bereikt. Niet dat ik mezelf een gearriveerd projectmanager wil noemen. Nee, absoluut niet maar om uiteindelijk die eerste stap te kunnen maken is wel gaaf maar dan. Daar sta je dan op die plek. Het is nieuw en ik moet nog steeds wel wennen aan mijn rol waarvan ik voel dat deze mij prima ligt/ zal gaan liggen. Maar waarheen vanaf daar. Welk grote doel moet ik nastreven? Eigenlijk is er niets zoveel veranderd want deze stap is eigenlijk nog steeds een eerste stap in de richting die ik jaren geleden ook al heb opgeschreven in mijn ambitieprofiel dus feitelijk veranderd er niet zoveel maar als je de eerste stap hebt gemaakt en je wilt vooruit blijven gaan moet je ook direct gaan nadenken over de volgende stap. En laat het begin van 2011 hiervoor nu net het geijkte moment zijn. Vorige week had ik het ineens en de oplossing leek zo simpel. Het jaarthema komt hier ook direct om de hoek kijken. Zoals de volgers van mijn blog inmiddels weten geef ik elk jaar een thema mee. Was vorig jaar het thema ‘de volgende stap’ luistert 2011 naar de naam ‘het jaar van de uitbreiding’. Voordat ik dit verder uit ga leggen wil ik wel mijn moeder even duidelijk maken dat dit niet gezinsuitbreiding betreft. Hiermee hoop ik te voorkomen dat ze direct aan de kindersokjes gaat beginnen etc. Nee, het jaar van de uitbreiding slaat op de recentelijk uitbreiding in mijn huis dat in 2011 ook nog wel na na-ijlen. Maar denk hierbij ook aan het uitbreiden van het aantal triatlons waar ik aan deel ga nemen en ook nog eens twee over een langere afstand. Tot slot wil ik dit jaar nastreven mijn rol als projectmanager te kunnen uitbreiden en zodoende meer ervaring op te doen.

En op blog gebied? Ja, daar hoop ik ook een uitbreiding van het aantal verhalen te mogen zien. Dit schrijven is toch wel echt een ding dat in mijn straatje ligt en ik wil blijven doen. Meer doen zelfs. Zeg nu zelf, met bovenstaande ontwikkelingen moet er komend jaar toch genoeg te bloggen zijn. Misschien meer persoonlijker, maar nog steeds kritisch, grappig, gevoelig en soms enigszins levenbeschouwelijk. Ow en natuurlijk muziek! Laten we hopen dat 2011 op muziek gebied net zo goed gaat worden als 2010 was. Dat jaar ga ik nog lang van nagenieten. Te beginnen met Agnes Obel.