W@T3R$T33F sputtert

En lijkt het net allemaal op niets uit te lopen, wordt je aan de kant gezet door de tot dan favoriet en ben je eigenlijk helemaal klaar met dit hele experiment. Maar op dat moment krijg je een wat, op het eerste gezicht, standaard  interesse berichtje. Aardig als ik ben weiger ik niet direct en kijk even op het profiel of er een leuk verhaal staat. En of dit keer! Precies zoals ik dat graag zie….nou ja bijna precies. Want deze dame heeft een eigen paard! Een paard…kijk hamsters, ratjes, fredjes enzo ben ik ook geen fan van maar ik ben er niet bang voor. Ik ben wel bang voor paarden. Ze zijn zo groot en vooral hun ogen zijn enorm groot en een beetje onvoorspelbaar.

Maar wat me eigenlijk tegenstond was de foto. Niet dat ze lelijk was…nee eigenlijk helemaal niet. Ze had wel iets liefs over zich maar de foto vergrotend bleek deze ruim 3 jaar oud te zijn. Tsja, daar ga ik dus niet op reageren. Maar in plaats van gewoon botweg ‘geen interesse’ te antwoorden besluit ik haar een persoonlijke berichtje terug te sturen. Tot op de dag van vandaag weet ik niet waarom ik dit heb gedaan maar blijkbaar had ik daar een reden voor die ik nu nog niet begrijp. Ik bedankte haar voor haar berichtje maar dat ik er niet op in zou gaan omdat ik niet van paarden houd, het leek alsof ze een veel te druk leven had en dat de foto maarliefst 3 jaar oud was. Daar kon ik niets mee, maar mocht ik er volledig naast zitten dat ze me maar even via msn het een en ander uit moest leggen.

Binnen no-time kreeg ik een berichtje dat ik er volledig naast zat maar dat ze dat later wel even uit ging leggen. Nou, en sindsdien zaten wij aan ons pc gekluisterd. Ruim een week later en een flink slaap tekort opgebouwd hebbende door de lange chat sessies die we hebben gehad staan we op het punt elkaar te ontmoeten. Echt te ontmoeten. And I’m scarred as shit! Gisteren tijdens onze laatste chatsessie voor de ontmoeting merkte zo ook volledig terecht op dat het anders was dan anders. We hebben zoals we uiteindelijk samen verklaarden, allebei in ons hoofd een beeld opgebouwd van de ander die we eigenlijk wel erg leuk lijken te vinden. Maar dat beeld bevat slechts datgene wat is gezegd via de chat en het horen van elkaars telefoonstem en een enkele foto. En nu, enkele uren voordat je het echte beeld te zien krijgt. Is diegene dan nog zo leuk? Of leuker! Maar ook in je achterhoofd speelt de angst dat je in je hoofd iemand anders leuker hebt gemaakt dan je in eerste instantie dacht. En wij spelen dus allebei met deze gedachten. Dus de kans dat we beiden op hetzelfde uit gaan komen op het eind van de dag (/date). Is niet zo gek groot, de kans dat we elkaar niet leuk vinden is in iedergeval groter dan wanneer je veilig met elkaar achter een pc zit en een beetje slap ouwehoert.

Maar des al niettemin vind ik het helemaal te gek. En ben ik ook stiekem wel een beetje trots op mijzelf dat ik dit ga doen. Wat wel steeds zwaarder valt is het bij me dragen van dit geheim. Wat ik hou het toch wel een beetje geheim dat ik dit experiment aan het doen ben. Zelfs mijn beste vriendin weet hier niet van en daar baal ik wel een beetje van eigenlijk. Ik denk namelijk te weten wat zij van dit experiment vind en omdat ik haar mening (en die van al mijn andere goede vrienden) me erg aantrek wil ik het liever niet horen. Maar goed, daar speelt ook mee dat ik eigenlijk niets te verliezen heb…er is namelijk nog niets dus waarom zou ik daar iets over vertellen.  Pas als er iets meer is is het leuk om erover te vertellen. Het is ook een beetje een erfenis uit het verleden waar ik altijd wel rondbazuinde over mijn ‘projecten’ en dan achteraf weer moest gaan uitleggen waarom het dit keer wee niets is geworden. Dus is deze actie ook wel een beetje uit eigen bescherming. Maar als je stiekem wel een beetje gelukkig wordt van iemand dan wil je dat het liefste met iedereen delen. Maarja dat gaat nu even niet. Mijn hoofd draait op volle toeren en dat zal vandaag niet meer minder worden denk ik. De ene helft brengt mijn hoofd op hol en de andere helft hangt als een gek aan de rem te trekken. Val niet in dezelfde valkuil als altijd…dat voor twee maanden je een soort gelukzalige mist in je hoofd hebt en wanneer deze optrekt dat dit alleen mooi was in je eigen hoofd. En daar ben ik nu ook zo bang voor en daarmee ga ik mijzelf pijn doen en de ander wellicht ook. Want ik zweer het zij speelt met hetzelfde in haar hoofd. Enige wat ik nu nog kan doen is zoveel mogelijk mezelf zijn en go with te flow. Hmmm nee gewoon jezelf zijn…punt!

Like

Unlike

Misschien blijf ik wel de rest van mijn leven alleen? Is de vraag die de afgelopen dagen door mijn hoofd gaat. Ik ben echt in staat mijzelf helemaal gek te maken in mijn hoofd. En dat is best gevaarlijk. Ik heb iemand nodig die de boel voor mij af en toe even enorm relativeert. Hmmm, laat ik daar nu net met dit hele gebeuren naar op zoek zijn hahaha.

Maar goed, wat is er in allemaal gebeurd. Nou, de vorige keer sprak ik nog trots en vol goede moed dat ik over aandacht niet te klagen had. Ik werd er zelfs een beetje asociaal van, want ik was immers toch een gewild object dus dan had ik ook het rest voor de leukste te kiezen. Toch? Nou, goed op dat moment klonk dat allemaal enorm logisch maar nu liggen de kaarten er ineens anders voor. En mijn non-vermogen om dit te interpreteren is volgens mij precies datgene wat maakt waarom ik nu in deze situatie zit. Wederom een Cruyfiaanse uitspraak maar ik bedoel dus, mijn onvermogen om dingen die zo over gevoel gaan te kunnen interpreteren en te relativeren breken mij nu op.

Ik heb een aantal dagen met mijn favoriet, waar ik de vorige keer al over sprak, gechat. Dat was echt enorm leuk en er waren enorm veel raakvlakken. Maar sinds afgelopen dinsdag (het is nu zaterdag) heb ik haar niet meer gesproken. Dit kan natuurlijk twee dingen betekenen. Ten eerste, mijn persoonlijke favoriet, ze is gewoon druk en heeft nu even geen tijd voor mij. Prima, dat kan maar zeg dat dan even. Ten tweede, ik ben toch niet leuk genoeg of er is een leukere versie van mij elders voorbij gekomen. Nu bedenk ik mij nog een derde mogelijkheid, ze heeft het druk zoals in optie 1 maar ze wacht ook op moeite van mij om haar te veroveren…het hard-to-get princippe waar ik dus totaal blind voor ben.

Hier baal ik enorm van. Het kan natuurlijk ook zijn dat ik mijzelf in mijn kop al helemaal gek heb gemaakt en dat ik al helemaal gek op haar ben terwijl ik haar nauwelijks ken (die bekende film quote) en dat ik gewoon op dit moment even geduld moet hebben.

Dit schijnt overigens redelijk normaal te zijn heb ik van iemand anders begrepen met enigszins ervaring op het internet date gebied. Het schijnt regelmatig voor te komen dat mensen gewoon van het ene op het andere moment besluiten dat iemand niet interessant meer is en stoppen dan met praten tegen die persoon. Ze worden geblocked en klaar is kees. Jammer de bammer. Ik weet ook niet echt of ik nou gelukkig ga worden van dit hele gebeuren. Ook dit schijnt een normaal effect te zijn. Na het haleluja gevoel aan het begin en de overvloed aan reacties volgt er een afname van interesse omdat je er al langer op staat en een groot deel van de vrouwen je al eens een keer voorbij heeft zien komen. En dat doet een beetje pijn natuurlijk. Want jezelf vind je natuurlijk dag in, dag uit helemaal geweldig. Dus waar je eerst op een dag meer dan tien reacties kan verwachten is dat nu slechts nog maar een of twee.

Succes went, dit dus ook een beetje. Want hoe slecht is je dag eigenlijk als elke dag je iemand tegen komt die je laat merken dat je gewoon leuk bent. Ik denk niet zo slecht. Maar zoals mijn hoofd mij elke keer weer gek weet te maken ben ik door hierover te schrijven het toch enigszins te relativeren. Met het afnemende succes van dit experiment heb ik wel steeds meer het gevoel dat ik deze verhalen ook daadwerkelijk zal gaan plaatsen. Goed nieuws voor jullie dus, als zijn jullie op het moment dat ik het schrijf nog volkomen onwetend. Hi hi leuk hoor zo’n geheimpje! Nou, inmiddels weer een interesse berichtje gehad van iemand die er wel erg leuk uitziet…Dus wie weet!  To be continued!

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Like

Unlike

Het begint nu ineens echt bizar te worden. Ik heb het gewoon druk! Misschien daarom ook een reden waarom ik dit eigenlijk niet zou moeten doen! Maar dat is een iets te zelfingenomen reden en geef ik mezelf nu iets teveel credits. Maar ik word momenteel echt overspoeld door reacties van leuke en mogelijk ook enorm interessante dames. Met een aantal heb ik al aardig MSN contact gehad maar op dit moment springt er één toch echt wel uit. Goh ,wat is ze leuk én slim! Maar de rest is ook gewoon geweldig leuk om mee te praten. Even leek het alsof de magie van de eerste paar dagen voorbij was. Ik werd in het begin echt overspoeld maar berichten maar de interesse leek weer af te nemen. Maar nu zit ik bijna tot over mijn oren met vrouwen die interesse in mij hebben. Ik word er bijna verlegen van!

Ik zit nu in een enorm dubio hoe ik dit verder allemaal moet gaan aanpakken. Ik ben veel te netjes opgevoed want ik zit keurig iedereen die mij aanspreekt ook netjes van repliek te dienen. Maar dan moeten ze ook niet van die leuke reacties geven natuurlijk. Moet ik dan mijn account tijdelijk even uitschakelen dan? Geen idee! Ik weet het op dit moment even niet. Ik weet op dit moment ook niet zo goed hoe lang je blijft MSNen en wanneer je over gaat op de volgende stap. Telefoonnummers ofzo of zelfs een heus drankje drinken. Ik maak dat niet zoveel mee omdat ik sowieso al niet zo gemakkelijk contact maak met mensen in reallife…ik bedoel ik stap niet zomaar op iemand af om haar mee uit te vragen. Daar gaat meestal een heel lang en voor mij enorm ingewikkeld mentaal proces aan vooraf. Nu bereik ik hetzelfde punt in slechts enkele dagen. Stresssss! Maar wie weet kristalliseert zich dat vanzelf wel uit. Moet ik wat selectiever zijn in mijn reacties en mijn aandacht wat meer gaan verdelen. Want die ene is gewoon echt leuk. Maar goed, we zullen zien hoe dit zich verder ontwikkeld.

Ik zit ook steeds meer mijn verhaal op te kroppen richting de buitenwereld. Deze niet gepubliceerde blogs helpen een beetje maar ik denk dat ik momenteel meer schade zou toebrengen aan mijzelf als ik ze zou publiceren. Ik zou dit, hoewel ik altijd heel discreet ben geweest tot op heden, altijd eerst met iemand waar ik op dat moment contact mee zeker wel overleggen of in ieder geval laten lezen hoe ik dit alles beleef. En haar mening zeer zeker laten meewegen of deze woorden ooit gepubliceerd zullen gaan worden. Maar goed laat ik eerst dat stadium maar eens weten te bereiken. Tot op heden heb ik geen reden om het over een paar maanden niet te posten. Iets anders houd me wel tegen. Ik durf bijvoorbeeld niet aan mijn ouders te vertellen dat ik aan het internetdaten ben net zo’n gevoel zoals ik dat altijd met onvoldoendes had.  Ik haalde niet vaak onvoldoendes maar scheet altijd enorm in mijn broek het te vertellen omdat er dan altijd nog even extra werd ingewreven dat die onvoldoende niet nodig was geweest terwijl ik dat zelf ook wel wist.  En mijn oudste zus zie ik ook wel een drempel hebben om haar dit te zeggen. Maar aan de andere kant wie weet werkt dit wel voor mij, is het omzeilen van die drempel en het weghalen van dat bord voor mijn kop wel de oplossing op dit moment. En zolang ik maar (nog) gelukkig(er) word zal het mijn familie niet uitmaken hoe ik dat geluk heb verkregen.

Mijn voorgevoel dat ik had toen ik aan dit hele circus begon zie ik nu wel bevestigd. Dat eerste contact in real-life breekt me echt op. Want ik merk wel, als ik eenmaal contact heb dan gaat het wel lekker soepel. Maar goed, we zullen wel zien waar dit allemaal eindigt. Ik vind het in ieder geval nog steeds een fascinerend gedoe dit.

Like

Unlike

We gaan nu de vijfde dag in en ik vermaak me kostelijk op het date gebeuren. En ik zou mezelf niet zijn als ik al allerlei patronen ontdek in het internet gebeuren. Zo is mijn hypothese op dit moment dat er soort vast patroon zich afspeelt waarbij het hoogtepunt ligt op de zaterdagavond. Op dat moment worden namelijk alle dates ingepland die mensen met elkaar hebben. Of in ieder geval dat is het doel van iedereen. En op zondagochtend begint de cyclus weer opnieuw. Dan gaan alle mensen met een mislukte date of die geen date hebben weten te scoren weer op jacht. Gedurende de week worden dan de contacten gelegd, wordt er lichtjes gesnuffeld aan de ander en mocht het enige potentie bieden wordt een date ingeschoten voor de eerstvolgende zaterdag. Maar goed, het is een hypothese die nog niet is onderzocht.

Tot zover de meer afstandelijke beschouwing, nu waar het echt om draait…mij! Hahaha, ow wat klinkt dat slecht. Maar goed, ik heb wel weer wat dingetjes meegemaakt hoor. Wat mij trouwens opvalt, is dat het op de datingsite barst van de juffen. Je weet wel juf voor de klas. Echt bizar gewoon. Ik snap ook niet wat er mis is met mensen die in deze beroepsgroep werken. Niet dat ze iets mankeren ofzo maar blijkbaar is er een grote gemeenschappelijke deler ofzo die hen in real-life moeilijk aan de man brengt. Het eerst wat me nu te binnen schiet is omdat deze beroepsgroep ten eerste redelijk vrouw gecentreerd is. Er zijn veel meer juffen dan meesters volgensmij. Daarnaast, waar bijvoorbeeld mensen op kantoor in contact komen met allerlei verschillende typen mannen. Single, jong, oud, belegen etc. Komen juffen eigenlijk alleen maar in aanraking met mannen die al getrouwd zijn (of geweest) en die hun kind naar school brengen of ophalen. Meestal zijn dat mannen in een bepaalde leeftijdsgroep en deze hebben zich dus al voor een groot deel gesetteld. Lijkt mij dus een aannemelijke reden voor deze groep om oververtegenwoordigd op de dating site te verkeren.

Ik lach me soms overigens rot om de profielverhalen die mensen schrijven. Niet omdat het zo slecht is, want die zitten er ook genoeg tussen. Maar sommige mensen nemen echt de moeite een cool verhaal op te schrijven. En dat werkt want soms kom ik echt niet bij hoe vrouwen zichzelf schrijven of hoe zij de eigenschappen die hun droomman moet of hebben of juist niet moet hebben. Sommige vrouwen houden niet van ‘Gelhoofden’ of dit nu over de haarstyling of de herseninhoud gaat weet ik niet maar blijkbaar is het belangrijk. Daarnaast schijnen nogal wat mannen foto’s te tonen met daarop hun auto (vrouwen blijken dat als concurrentie te zien).  Maar je moet ook iet aankomen bij vrouwen als je overgewicht hebt, jezelf slecht verzorgd of een jawel…standaard berichtje…tadaaa!

Maar goed, de vorige keer verliet ik jullie met een cliffhanger dat ik met iemand in een wat verder gevorderd stadium van contact was geraakt. Echter, je raad het al…dat liep uit op niets. Al vond ik het wel eerlijk dat ze heeft gezegd waarom. We zijn als vrienden uit elkaar gegaan…hahaha nou ja hiermee bedoel ik een chatsessie van een half uurtje ofzo. Ik denk namelijk teveel! Ja, dat klopt ik denk vrij veel ja. En als je dat lastig vindt prima, dan scheiden hier onze wegen. Ik heb dus ook geen hard feelings tegenover deze dame maar het zette mij wel…jawel…aan het denken. Want denken is toch niet zoveel mis mee. Kijk, ik verwerk informatie door te denken. Maar veel denken betekend niet dat ik niet communiceer. Ik moet alleen eerst over denken voordat ik een mening over iets heb, that’s it. Maar goed, zoals ik al zei dat werkt niet voor iedereen.

Tot slot nog een geinig verhaal over empathie. Erg leuk van een meisje als ze zichzelf empatisch vindt maar als je moeilijke woorden gaat gebruiken moet je het wel goed schrijven natuurlijk…empaties. Ik moest toch even gniffelen. Hoewel ik zelf geen haar beter ben (dat heb je ondertussen wel gemerkt) let ik met moeilijke woorden toch wel een beetje op. Maar goed, ik vond dat ik iets heel sociaals had gedaan door haar hier via een persoonlijk berichtje op te wijzen. Het was zelfs een heel aardig berichtje waarin ik mijzelf zelfs verontschuldigde dat ik haar hierop wees. Maar goed, blijkbaar was het toch niet fijn om te horen. Het lange verhaal werd totaal verwijderd en een simpel kort oproepje bleef over. En voor mij? Geen bedankje! Nou ja zeg…..vrouwen! tssssss hahahaha

To be continued!

Like

Unlike