http://www.youtube.com/watch?v=qv5pagal-ls

En ja! Het begin van het nummer is inderdaad gebruikt door Blackstreet 

Voor al mijn blog-fans wellicht een teleurstelling het wordt namelijk niet een verzameling van mijn beste verhalen, of een gedichtenbundel, wie weet komt dat ooit nog eens. Maar het boek zal gaan over starters op de arbeidsmarkt en vertelt over die dingen je niet op school leert maar eigenlijk wel moet weten om carrière te kunnen maken. Gaaf toch? Geruststelling voor mijn fans is wel dat ik het nog steeds zelf zal schrijven dus mijn stijl zal zeker herkenbaar blijven alleen dan met veel minder complexe zinnen en schrijffouten. In tegenstelling tot mijn blogs ga ik wat ik schrijf voor mijn boek wel teruglezen! Haha

Het schrijven gaat me nog best goed af, de opbrengst val me alleszins mee en ik ben al op de helft van wat ik zou willen schrijven. Het grappige is dat ik merk dat alles wat ik schrijf ik ooit al eens heb gezegd maar tot op heden was ik niet in staat om hierin een goede lijn te leggen. En terwijl ik schrijf krijg ik weer nieuwe inzichten en zie ik meer en meer verbanden. Het spannende is natuurlijk of datgene wat ik nu schrijf ook daadwerkelijk goed over komt bij de lezer. Gelukkig heb ik een enorm enthousiaste groep mensen om mij heen die graag hun input willen geven en kritisch naar het boek willen kijken. Enorm gaaf natuurlijk.

Een sneak preview? Nou, vooruit…je mag de achterflap alvast lezen.

 En daar zit je dan. Met je diploma op zak, in een splinternieuw pak, boordevol ambities achter je eerste eigen bureau. Je eerste werkdag is een feit! Hier heb je al die jaren voor lopen zwoegen, stapels dikke boeken uit je hoofd geleerd en wat is het gevoel na je eerste werkdag?

Help, ik weet niks!

De moed zakt in je schoenen en radeloos laat je je meezuigen in de stroom van trainingen, overdracht van werkzaamheden en bila’s met je manager. Voor je het weet ben je een paar maanden of zelf een jaar verder en begin je je af te vragen: Is dit het nou? Waar wil ik heen? Je durft nog niet eens na te denken over hoe je daar ooit gaat komen. Ben je de enige die hiermee te maken heeft? Nee, absoluut niet! Sterker nog, iedereen loopt hier tegenaan. Wat echter maakt of je sneller groeit dan de rest is wat je met dit gevoel doet.

Dit boek laat zien hoe werken werkt en voor je kan werken. Het verteld die dingen die je niet hebt geleerd op school en ook niet kunt leren omdat je het eerst mee moet maken. Geen trucjes of vage modellen maar heldere inzichten in die dingen waar je tegen aanloopt als starter. Inzicht aangevuld met ideeën om je eigen carrière vorm te geven. Dit alles lekker kort en bondig in een dun boekje met veel plaatjes, want van dikke studieboeken heb je je buik na (minstens) vier jaar studie meer dan vol.

Klinkt goed toch? Het doel is om het boek voor het einde van het jaar af te hebben. Als het allemaal zo voorspoedig loopt zoals het nu gaat dan komt dat vast wel goed. Of het nu een bestseller wordt of niet, dat maakt mij niet zoveel uit. Het is vooral heel erg leuk en dan kan ik weer iets afstrepen op mijn try-before-you-die lijstje.

http://www.youtube.com/watch?v=Sv6dMFF_yts

En check ook de acoustic version! (de ‘hoe klink het voor het eggie test’)

http://www.youtube.com/watch?v=FQLGhPHzxjc

http://www.youtube.com/watch?v=mJtM7SRo6l8

http://www.youtube.com/watch?v=ISkEUIZDpAk

Zo stond ik laatst in de rij bij de Albert Heijn, die zich met hun verzamelingsacties inmiddels hebben verbreed tot een gemiddelde supermarkt in plaats van de supermarkt voor goede en verse hoge kwaliteitsproducten. Hamsteren, dat is het woord. Alle producten staat inmiddels permanent in de bonus en het voordeel valt inmiddels wel weer mee aangezien producten op slinkse wijze minder verkopen onder het mom van vernieuwde receptuur of nieuwe verpakkingen (let maar eens op de sultana verpakkingen).

Maar goed, het hoogtepunt van mijn supermarkt ontgoocheling kwam toen ik met mijn vriendin op vrijdagavond in de rij stonden achter een oudere mevrouw in haar scootmobiel. Niets mis mee, want ik kies altijd de verkeerde rij. De mevrouw had met de grootst mogelijke moeite haar producten op de band gelegd maar na het betalen begon het omgekeerde proces. Terwijl de mevrouw achter de kassa geïrriteerd zit te wachten op haar geld biedt mijn lieve vriendin haar hulp aan aan de mevrouw voor het inpakken van de boodschappen (bij de Jumbo had de kassajuf dit allang opgepakt en uitbesteed). Maar vervolgens ging het mis. Ik had inmiddels al afgerekend voor onze boodschappen maar het inladen van de boodschappen van de mevrouw in de scootmobiel was wat lastiger dan gedacht. De mevrouw had iets teveel spullen gehaald dan haar mandje van de scootmobiel aankon. Dus het was een passen en meten en het ging niet passen. Ondertussen liepen er schoolbussen vol aan vakkenvullers, baliemedewerkers en managers van de Albert Heijn langs zonder niets te doen. Ze keken en liepen door!
Achter mij stond één of ander vakkenvul huppelk*tje te praten met de kassajuf. Niet werkgerelateerd. Nee, ze stonden alvast hun weekend voor te bespreken. terwijl mijn vriendin inmiddels op pad werd gestuurd om een plastic tas te halen voor de overige spullen. En ja hoor, ze moest gewoon weer achteraan aansluiten in de rij!

Inmiddels werd ik witheet van woede en zei op bijtende toon naar de twee kassameisjes: Dat is nog eens mooi! Dit is de wereld op zijn kop. Wij staan gewoon de klanten van de Albert Heijn te helpen terwijl ze zelf hun weekend aan het voorbespreken zijn. Schandalig.

Verstoord keken ze op, hoe durfde ik mij ermee te bemoeien! Ik voel me bijna een oude zak maar waar gaat het heen met dit land? Ik ga weer naar de Jumbo, hoewel ik daar soms wordt genegeerd door de kassajuffen die ik goedendag groet, is de service en de kwaliteit van producten gewoon veel beter. Dag Albert, hallo Jumpo!

Dat kan bijna niet anders, want ik ken bijna geen artiesten die een nummer schrijven waarin ze zingen dat je toch vooral een schilderij voor hen moet maken of dat je ineens van baan moet veranderen omdat Dolly Parton er zo’n leuk liedje over heeft gezongen.

Soms beweeg je jezelf al in een bepaalde richting zonder dat je je bewust bent waar je je mee bezig bent. Niet dat je doelloos over straat zwerft maar je pakt in je werk bijvoorbeeld intuïtief iets op omdat jij precies denkt te weten wat je moet doen. Je weet niet precies waarom je het doet en het is ook niet echt jouw officiële taak maar het voelt gewoon goed. Als je vervolgens bevestiging krijgt vanuit meerdere kanten dan betekend het dat er iets gebeurd.

Maar hoe vaak doen mensen hier iets mee. Dat de manager personeelszaken ook nog eens zulk goed werk doet voor de evenementencommissie betekend niet direct dat hij direct event planner moet gaan worden. Maar er is wel iets aan de hand! Iets dat ervoor zorgt dat je opvalt. Je gebruikt blijkbaar kwaliteiten die tot dat moment nog onderbelicht waren of je wellicht onvoldoende gebruikte. Maar het moet een trigger, een inspiratie zijn om hier iets mee te doen.
De eerste zin van dit verhaal was ook precies de zin die een half uur geleden door mijn hoofd schoot. Terwijl ik ondertussen naar huis rijdt, boodschappen in mijn mandje doe en het vlees sta te snijden dreunt die zin na in mijn hoofd.

Steeds duidelijker wordt dat de inspiratie er altijd al was maar dat niet die laatste paar eindjes aan elkaar geknoopt moesten worden. En dan valt alles op zijn plaats. Ik moet dit gewoon doen, dit kan ik! En gek genoeg weet ik ook precies wat ik moet doen, tot in het kleinste detail heb ik al nagedacht en blijk ik in de afgelopen tijd al enkele lijntjes te hebben uitgezet waardoor ik nu met een vrij simpele beweging kan beginnen met het optrekken van de eerste muur.

Ongelooflijk en wat een bevrijding. Overige zorgen verdwijnen naar de achtergrond en zijn ineens een stuk minder urgent. Dit is wat ik moet doen en ik ben er zelf achter gekomen zonder liedjes, schilderijen maar wel met behulp van een aantal spiegels. Ik ben trots! Trots op mijzelf….en nu dat is gezegd vlug weer terug naar het avondeten dat nu toch ook echt gemaakt moet worden. De marinade heeft nu al lang genoeg gestaan.

http://www.youtube.com/watch?v=Mh_kFAa9LFY

Dus daar doe ik lekker aan mee, alleen is mijn top 20 (alweer voor de 7e keer!) niet democratisch samengesteld en bevat ook nummer die niet (veel te laat) zijn opgepikt door 538. Over deze lijst valt niet te corresponderen maar je eigen lijst of favoriete nummers kun je een mooie plekje geven hieronder bij de reacties!
Klik hier voor de spotify playlist en of kijk onderaan de post naar de videoclips! maar niet voordat ik nog even een ander nummer wil promoten waar ik het afgelopen jaar veel naar heb geluisterd maar welke niet uit 2011 afkomstig is (maar uit de jaren ’80!). Luister of kijk!

Enjoy!

http://www.youtube.com/watch?v=rjFaenf1T-Y