Ze nam mijn hart maar vergat er iets voor terug te leggen. Mijn hart was gestolen en ik werd harteloos. Alle relaties die volgden bleken vruchteloos. Ik was leeg, bot, oppervlakkig en zonder empathie. Mijn hart geven, met alle ziel en zaligheid, kwam niet eens meer in mij op. Mijn hart ging niet sneller kloppen, dat kon het niet eens. Zij had besloten dat wij niet verder konden, een democratisch besluit met zichzelf. Terwijl ik lag te slapen nam zij mijn hart en sloop heel zachtjes weg.

Ik leef niet meer, ik doe slechts mijn dagelijkse dingen. Vanachter mijn bureau dwaal ik af in de duizelingwekkende diepte van mijn lege ziel. Mijn hart geeft haar warmte, mijn hart geeft haar licht. Terwijl zij gelukkig door kan, staat mijn leven al maanden stil. Het lachen gaat niet meer zo goed, genieten evenmin. Zij nam mijn hart en liet het daarbij. Geen zoen, geen hand, geen woord. Ze liet nooit meer van zich horen, over hoe het met haar gaat. Verbrak daarmee de illusie dat mijn leven gewoon verder gaat.

’’Kan ik nooit meer mijn hart aan iemand schenken. Ben ik zonder hart dan zo vervreemd van iedereen?’’ Vroeg ik mij hardop af. Waarop een alleszeggende stilte, zelfs in mijn hoofd, het bevestigende antwoord gaf.

WOW ~ Verdonkeremanen

Altijd alles hetzelfde, voor mij een verschrikking! Voor een
stier is routine juist heerlijk, maar niet voor deze stier! Het ergste vind ik
wanneer je je bewust wordt van een routine. Bij de gedachte krijg ik al
spontaan jeuk en de neiging af te wijken van de routine. Ik begin mij bewust te
worden van een routine die ik heb ontwikkeld. Het toilet speelt hierbij een
zeer grote rol dus trek je dat niet stop dan nu met lezen!

 Het viel mij op dat
ik op het toilet geweldig goed kan nadenken. De afgesloten ruimte sluiten mij
af van afleidingen om mij heen. Of het nu gaat om een ingeving voor een gedicht
(zoals die van gister), een complex datamodellering probleem of gewoon het
leren van Engelse woordjes. In het kleine kamertje ben ik in staat mijn
hersencapaciteit ten volste uit te buiten. De routine van het toiletbezoek
heeft ineens een extra waarde gekregen. Uitermate efficiënt want naar het
toilet moet je toch meerdere keren per dag. Gek toch eigenlijk dat tijdens de
gedwongen ontspanning en het daarop volgende lozen (oneerbiedig gezegd maar
toch netjes) van afvalstoffen je in staat kunt zijn de problemen van de wereld op
te lossen (nou ja, in ieder geval mijn wereld). Waar ik wel een beetje van baal
is dat ik dit nu net op het toilet heb en niet in de douche (ook een afgesloten
kleine ruimte). Dan zou het praten over deze gave toch een stuk minder taboe
zijn lijkt mij.

WOW ~ Routine