www.youtube.com/watch?v=HcV5RBslO5E

Like

Unlike

End of public service announcement

Like

Unlike

Kennismanagement is een besmette term, althans dat zegt men, maar dat betekent niet dat deze niet meer gebruikt mag worden. Sterker nog, het is juist essentieel om de behoefte aan en beschikbaarheid van kennis in ogenschouw te nemen bij het succesvol ontwikkelen en implementeren van een Enterprise Information Management (EIM) visie.

Halverwege de jaren negentig tot het begin van dit decennium was kennismanagement een heuse hype. Dat wat mensen aan kennis in hun hoofden hadden moest worden behouden voor de organisatie. Vanuit de ‘technologiehoek’ werd hier snel op ingesprongen met zogeheten knowledge management systemen, welke eigenlijk gewoon document of content management systemen waren en hadden vrijwel niets met kennis (of het managen ervan) te maken. Achteraf gezien is het dan ook heel erg logisch dat deze initiatieven op niets uitliepen want valt kennis eigenlijk wel te managen? En hoe kan technologie daarbij helpen? Is hiervoor compleet nieuwe, state of the art, technologie nodig of kan het ook simpeler? Allemaal vragen die toen nog niet konden beantwoorden, maar kan dat inmiddels al wel?

Laten we beginnen met de huis-tuin-en-keuken beginselen van kennismanagement. Vaak zie je hetzelfde rijtje voorbijkomen: data wordt door het toevoegen van context informatie welke vervolgens door toevoegen van nog meer informatie, ervaringen en overtuigingen kennis wordt. Data spreekt voor zich, neem bijvoorbeeld 18.40. Dit kan van alles betekenen maar voeg hieraan context toe en het wordt informatie. 18.40 is namelijk de vertrektijd van de intercity naar Den Haag. Een mens is in staat (en computers worden hier ook steeds beter in) om deze informatie te koppelen met andere informatie en eerdere ervaringen. Op basis hiervan kan iemand vaststellen dat dit bijvoorbeeld niet de juiste trein is om mee te reizen omdat deze bijvoorbeeld vaak veel vertraging heeft, er werkzaamheden op dat traject plaatsvinden en  erg vol zit.

Dit klinkt natuurlijk allemaal logisch maar dit simpele rijtje geeft wel inzicht hoe wij momenteel in staat zijn context toe te voegen aan data. Want het managen van data hebben wij al vele jaren onder controle. We kijken niet meer op van een byte meer of minder en de snelheid van dataverwerking is ook in orde. Momenteel zijn wij zelfs in staat enorm veel context toe te voegen aan onze data. Denk hierbij aan de mogelijkheden die Business Intelligence tools of Content Management systemen allemaal bieden. De integratie van beide type informatie (gestructureerd en ongestructureerd) is een voorportaal voor het toevoegen van meer context aan informatie waardoor het bijna op kennis kan gaan lijken. Hier schuilt een gevaar. Het zijn vooral de technologie georiënteerde organisaties die met EIM ontwikkeling aan de slag zijn. Het ligt voor de hand dat de oplossing voor het ‘creëren’ en onderhouden van kennis ook een technologische invalshoek krijgt. En dat is nu juist het gevaar omdat kennis complexe en ‘rijke’ informatie betreft. De vraag is of technologie hier goed mee om kan gaan, met als risico dat EIM net als kennismanagement niet succesvol zal zijn. En dat zou heel jammer zijn want ik geloof dat techniek wel degelijk een rol kan spelen bij het voorzien in kennisbehoeften, alleen moet er vanuit de juiste invalshoek naar worden gekeken. Dit vraagt een diepere analyse van het begrip kennis.

Polanyi (1966 geciteerd door Nonaka, 1994 p.16) typeert twee typen kennis; ‘tacit knowledge’ en ‘explicit knowledge’. ‘Tacit knowledge’ is kennis in mensen hun hoofd en is complex om over te dragen. Het zit diep geworteld in mensen hun acties, toewijding en betrokkenheid. ‘Explicit knowledge’ is kennis die is gestructureerd, gecodificeerd (bijvoorbeeld tekst) en gemakkelijk over te dragen. Het uitwisselen van deze verschillende vormen van kennis vraagt om verschillende wijzen van kennis overdracht. Vanwege het complexe karakter van ‘tacit knowledge’ vereist dit een rijkere vorm van overdracht. De meest rijke vorm van communicatie (information richness) is face-to-face waarbij zoveel woorden, intonatie, expressie, lichaamstaal en zelfs gevoel het complexe karakter van kennis zo goed mogelijk kan overbrengen. Een gesprek via Skype ondersteund door een webcam levert al wat aan ‘richness’ in. Kennis vastleggen enkel met woorden (bijv. in de vorm van een document) maakt het nog lastiger om die complexe kennis over te kunnen brengen. Hierin zit ook de oorzaak van het falen van het kennismanagement initiatief. De knowledge management systemen waren enkel een verzamelplaats van documenten en dan voornamelijk met ‘explicit knowledge’ of een poging ‘tacit knowledge’ vast te leggen op papier. Deze vergaarbak werd slecht onderhouden. Het werd het op den duur zelfs onmogelijk om iets te vinden door het ontbreken van een goede search functie. Als er al potentie in het voorzien van kennisbehoefte  was dan werd het gewoonweg onmogelijk om deze content te kunnen vinden. Huidige, slimmere, zoekmogelijkheden zouden in ieder geval gebruikers in staat kunnen stellen om betere zoek resultaten te krijgen. Echter voor het succesvol zijn van kennisdeling spelen ook andere factoren een rol.

Zo is de cultuur binnen een organisatie van belang in de wijze waarop kennis wordt gedeeld. Hansen et al (1999) onderscheid twee typen strategieën van kennisdeling. Bij een ‘codification strategy’ ligt de focus op kennis deling via IT systemen. Kennisdeling van persoon tot persoon speelt slechts een ondersteunende rol. De ‘personalization strategy’ is precies het tegenovergestelde. De focus ligt hier bij op kennis deling tussen mensen en spelen IT systemen slechts een ondersteunende rol deze mensen met elkaar in contact te brengen. In een cultuur waar kennis voornamelijk inter-persoonlijk wordt gedeeld zal heel goed moeten worden nagegaan wat voor soort kennisbehoeften er zijn en hoe deze kennis het beste kan worden overgebracht en gedeeld.

Daarnaast is er de factor kennisbehoefte. Mom et al (2006) verdeelt kennisbehoeften onder in twee typen: exploratieve en exploitatieve kennisbehoeften. Exploratieve kennisbehoeften worden geassocieerd met het verbreden van kennis. Onder verbreding wordt verstaan kennis over een onderwerp waarvan de persoon nog geen kennis bezit. Exploitatieve kennisbehoeften worden meer geassocieerd met het verdiepen (specialiseren) van bestaande kennis. Het verbreden van kennis is vaak minder gespecialiseerd en minder complex en daardoor makkelijker overdraagbaar. Exploitatieve kennis is vaak dusdanig specifiek en complex dat een meer rijkere vorm van kennisdeling is vereist.In kennisintensieve organisatie zijn de kennisbehoeften vaak specifiek en gedetailleerd (Exploitatief). Behoeften leven vaak binnen afdelingen of specialisaties en de lijnen tussen deze mensen zijn over het algemeen kort (directe collega’s). Het ligt voor de hand, zeker in organisaties gekenmerkt door de ‘personalization strategy; dat iemand sneller de telefoon pakt of bij de collega langsloopt om in zijn kennisbehoefte te kunnen voorzien. Daarnaast beschikken mensen die werkzaam zijn in hetzelfde vakgebied veelal over dezelfde kennis waardoor het vastleggen van deze kennis in een systeem kan leiden tot redundantie van kennis. Hierdoor kan een nieuwe kennisbehoefte niet snel worden bevredigd.

Maar kan  technologie alleen  nuttig zijn wanneer er ‘exploratieve knowledge’ behoeften bestaan of wanneer een organisatie een ‘codification strategy’ heeft? IT systemen zijn nog niet goed in staat ‘rijke’ informatie over te brengen zoals een mens dat face-to-face kan. Ik denk echter wel degelijk dat IT systemen een bijdrage kunnen leveren aan het voorzien in kennisbehoeften, het vastleggen van kennis en het managen van kennis, maar wellicht soms iets minder complex en intensief.

Het is waar dat bijvoorbeeld EIM in het voorzien in de kennisbehoeften, met name exploratieve kennis, enorm succesvol kan zijn. Maar belangrijker vind ik dat wordt nagedacht wat voor kennisbehoeften er in een organisatie bestaan, hoe op dit moment kennis wordt gedeeld en waarom dit zo wordt gedaan? Met het antwoord op deze vragen kan vervolgens een passende oplossing worden ontwikkeld die de organisatie in staat stelt kennis op een efficiëntie en effectieve wijze te delen. Voor organisaties die kennis voornamelijk inter-persoonlijk en informeel delen kan een smoelenboek uitgebreid met daarin de expertise en ervaringen van medewerkers volstaan, aangevuld met een aparte, goed bereikbare intranetpagina waar standaard templates zijn te vinden (presentaties, voortgangsrapportages etc.). Andere organisaties hebben meer baat bij een volledig geïntegreerde EIM oplossing vanwege een grote hoeveelheid van ‘exploratieve knowledge’ behoeften waarbij Business Intelligence, (Web) Content management en Enterprise Search hun krachten volledig kunnen benutten.

Of kennismanagement weer genoemd mag worden? Wat mij betreft wel! Was de wereld, en vooral de technologie, tien jaar geleden nog niet in staat nog voldoende context aan informatie toe te voegen en kwam de piek van kennismanagement wellicht iets te vroeg. Nu is de technologie zover ontwikkeld dat we aan de vooravond staan van het echte kennis management en daarbij speelt EIM een belangrijke rol. Om Enterprise Information Management echt succesvol te laten zijn zal in eerste instantie niet moeten worden gekeken naar wat voor technologische oplossingen mogelijk zijn, maar naar de kennisbehoeften die een organisatie heeft en op welke wijze deze momenteel wordt vormgegeven. Een maatwerk oplossing zal er vervolgens voor zorgen dat kennis voor die organisatie op een juiste wijze zal worden gedeeld, vastgelegd en gemanaged. En bovenal dat IT daarin succesvol kan ondersteunen.

Bronnen:

-         NONAKA, I., 1994. A Dynamic Theory of Organizational Knowledge Creation. Organization Science 5 (1): 14-37.

-         HANSEN, M.T., NOHRIA, N., TIERNEY, T., 1999.What’s your strategy for managing knowledge? Harvard Business Review March-April: 106-116.

-         MOM. T.J.M., VAN DEN BOSCH, F.A.J., VOLBERDA, H.W., 2006. Investigating Mangers’ Exploration and Exploitation Activities: The Influence of Top-down, Bottum-up, and Horizontal Knowledge Inflows. Available from: http://www.erim.eur.nl [Accessed November 2007].

Like

Unlike

HOERA VOOR MIJ!

Like

Unlike

Ik vond het prachtig! Ik was enorm geroerd door een filmpje
van iets meer dan 5 minuten waarin een ogenschijnlijk simpele vraag werd
gesteld aan een aantal voorbijgangers. Ik bleef kijken, aan de ene kant omdat ik
wilde weten wat voor liedje het nu was dat op de achtergrond speelde maar
naarmate ik het filmpje bekeek werd ik gegrepen door de vraag. Ik keek hem nog
een keer, en nog een keer. En ik raakte gefascineerd door de ogenschijnlijke
eenvoud van de vraag.

Waar zou jij morgen wakker willen worden? Een vraag die de
meeste mensen beantwoorden met een kort en krachtig: thuis in mijn eigen bed?
Anderen nemen iets meer de tijd en komen met vage antwoorden of uitzonderlijk
creatieve antwoorden maar geen slechts een enkel persoon lijkt door te hebben
dat de onderliggende vraag eigenlijk is: Ben je gelukkig?

Een simpele vraag waarop je niet zo snel een goed antwoord
op kunt geven. Grappig is dat ik eigenlijk vorige week dezelfde constatering al
had gemaakt. Ongeveer twee weken keihard gewerkt om een rapport op te kunnen
leveren met slechts 9 regels. Een eenvoudige vraag met een eenvoudig ontwerp
maar met een vreselijk complexe uitwerking. Mijn hoofd knalde zo af en toe uit
elkaar zo complex was het om een overzicht te creëren. Hier kwam ook het besef
dat ik meer moest uittekenen en dat ik op een punt kwam dat ik niet alles uit
mijn hoofd kon doen. Nu al? Ja, ik stond er zelf eigenlijk ook een beetje van
te kijken. Maar goed, simpele vragen met een ogenschijnlijk moeilijker
antwoord.

Ben je gelukkig? Ben ik gelukkig? En terwijl ik deze zin
opschrijf val ik even stil. Ik ben nu op een punt aangekomen dat ik weer even
terug moet kijken op in ieder geval het afgelopen jaar. Vrijwillig? Ja, deels
wel andere deel is omdat mijn beoordeling op mijn werk eraan zit te komen. Een
reden om die twee gelegenheden te combineren? Jazeker. Het afgelopen jaar ben
ik afgestudeerd en begonnen met werken en dat heeft redelijk wat impact op een
persoon zijn of haar leven. Van de grote vakantie die het studeren heette naar
40(of meer) uur per week aan het buffelen. Ben ik gelukkig? Nee, maar ik word
wel steeds gelukkiger. Begrijp me nu even niet verkeerd, ik ben niet
ongelukkig! Maar ik ben ook niet uitgesproken gelukkig. Het gaat goed met mij,
heel erg goed. Op mijn werk gaat het erg goed en overtref ik vooral mijn eigen
verwachtingen. Maar het afgelopen jaar heeft mijn leven voor 99% uit werken
bestaan. Was ik er niet mee bezig dan lag ik er wel op de bank van uit te
puffen. En dat vindt een lijf dat is gewend aan sporten niet prettig dus daarom
start ik op 14 juni met mijn allereerste triatlon (ja, nu echt!) 14 maart ren
ik 5km in de city-pier-city race (met collega’s), 4 april wil ik meedoen met
een zwemloop in Amersfoort en 1 juni probeer ik mee te gaan doen met een trio
team aan een kwart triatlon in woerden en augustus wordt de klapper met de Twente
triatlon tour en een kwart triatlon in Laren (Gld), als deze doorgaat
tenminste. Ik ga weer actief sporten. Dat moet ik gewoon doen om gelukkig te
zijn. Ik voel mij fitter, kan mij beter concentreren en ben weer in staat
wedstrijden mee te gaan doen. Daarnaast ga ik over enkele maanden verhuizen.
Even de rust op zoeken in de middle of nowhere in het groene hart. Hoe kan ik
lekker veel sporten en wonen op een plek waar ik het wel naar mijn zin zal
hebben.

Waar zou ik morgen wakker willen worden? Op een zeilboot,
met buiten een windkrachtje vier en een strak blauwe lucht en zeeën van tijd of
gewoon in mijn bed maar dan een half jaar later. Stap voor stap maak ik stappen
naar de inrichting van mijn eigen leven zoals ik dat wil. Ik wil mijn ambities
waarmaken, mijn dromen najagen en ondertussen lekker sporten. In een huis wonen
waar ik het wel even uit kan zingen met steeds meer spullen erin die ik erin
wil hebben, wat ik mooi vind. Was vorig jaar het jaar van de start, bevind ik
mijzelf nu middenin het jaar van de groei. Groeien naar een gelukkige,
zelfverzekerde en gezonde ik!

En dat bedacht ik mij allemaal tijdens die vijf minuten en
ik werd weer een stukje gelukkiger in mijn streven naar blijvend geluk!

Het betreffende filmpje (via):

Owja en het nummer heet ‘Don’t see the sorrow’ van Au Revoir
Simone

Like

Unlike

Vanaf mijn kant een inspirerend en verbazingwekkend goed jaar!

W@T3R$T33F

Like

Unlike

Mijn collega’s vonden het een mooie gelegenheid voor taart
en daar kon ik eigenlijk niet omheen. Ik blog inmiddels al weer 5 jaar! Dat
zijn 1827 dagen en dat is best lang. Ik herinner het me nog goed dat ik op mijn
kamertje zat achter mijn nieuwe pc. Ik was boos, echt heel erg boos en daar
kwam het eerst verhaaltje ‘ Een vriend’. En toen was ik los, in de loop der
jaren heb ik een (vind ik zelf) indrukwekkend aantal verhalen en gedichten
geschreven. Soms hilarisch, soms filosofisch en vaak over liefde, vriendschap
en de dood. Maar om nu niet helemaal terug te gaan in de tijd enkel even een
terugblik of het afgelopen gebroken blog jaar.

Want het was echt een geweldig mooi jaar geweest kan ik uit
eigen ervaring vertelling. Er was genoeg over te bloggen maar ik denk dat 1
ding er toch echt bovenuit springt. De liefde! Na een aantal jaar van redelijke
rust was het afgelopen jaar echt ‘feest’. Bijna alle gedichten die ik dit jaar
heb geschreven gingen over de liefde. Over haar schoonheid, over haar
onmogelijkheid en over haar schaduwzijden. En wat heeft het afgelopen jaar mij
opgeleverd? Nou, een aantal momenten van euforie, twijfel, gemiste kansen en
machteloosheid. En nu ben ik gewoon weer terug bij af. Heeft het ook niet iets
mooi opgeleverd? Ja hoor, het mooiste wat het mij heeft opgebracht is Amie. Nu
is het wel even een mooi moment om uit de doeken te doen wie Amie is. Want ik
geloof dat de meesten het wel weten maar Amie bestaat helemaal niet. Nou ja,
dat is niet helemaal waar…ik ben een beetje Amie. Hoe is het zover gekomen?

Amie is ontstaan toen ik even niet wist wat ik moest doen en
dringend behoefte had aan rust in mijn hoofd. Dat klinkt heel erg dramatisch
maar zo erg was het ook niet maar om nu een groot monoloog af te steken leek
het mij leuker om met mijzelf in conclaaf te gaan. Als ik Amie ontmoet dat weet
ik dat ik ergens over moet praten maar wat precies weet ik nog niet. Als ik
begin te tikken weet ik absoluut nog niet hoe het afloopt. Ik schrijf wat ik
denk en daarop reageer ik (in de vorm van Amie) weer op. Zo ontstaat een soort
mono-dialoog (nieuw woord hahaha). En naast dat mijn moeder na het eerste
verhaal mij opbelde om te vragen wie Amie was en wanneer ze haar te zien zou
krijgen en waarom ze daar nog niets van wist, geloofden veel mensen dat Amie
bestond. Maar ik geloof dat inmiddels allang duidelijk is dat ze niet bestaat.
Ik ben gewoon een beetje Amie, mijn klankbord, mijn spiegel en ze is zo echt
zoals jij haar vindt.

Maar dat was niet het enige bijzondere dit jaar, ook ben ik
persoonlijker dan ooit geworden dit jaar. Nog nooit heb ik zoveel geschreven
over zoveel dingen die mij persoonlijk zijn gebeurd, die mij bezighouden of
waar ik aan werk. Het meest persoonlijke verhaal was toch wel mijn gesprek met
Amie deel 7. Dat verhaal was ook de reden dat ik wilde stoppen met bloggen maar
goddank ben ik doorgegaan! Want ik ga door, dat staat zeker vast, ik moet dit
gewoon doen. Ik denk veel, ik denk heel erg veel en soms heb ik niet de juiste
woorden en dan moet ik schrijven, soms heb ik mooie woorden en dan schrijf ik
een gedicht. Ik moet gewoon schrijven, dat hoort bij mij! Het is goed voor mij
en hoewel ik W@T3R$T33F mijn alter-ego noem is het toch wel degelijk wie ik ben
en wat ik denk. Soms met een sausje dramatiek erover maar altijd echt, eerlijk
en met gevoel.

Stiekem ben ik echt heel erg trots dat ik dit al vijf jaar
doe. Ik geniet ook van reacties van mensen, vaker persoonlijk dan via de site
maar dat maakt mij niet uit. Ik schrijf nog steeds omdat ik het zelf wil en
zelf een plek moet geven. Maar als andere mensen het lezen en het mooi vinden,
het ermee eens zijn, me begrijpen of wat ze er ook van vinden dan maakt dat het
nog meer waard om te blijven schrijven. Helemaal verbaasd maar ook geroerd was
ik toen ik van heel veel mensen (soms via via) reacties kreeg toen ik dreigde
te stoppen. Ik had geen idee dat zoveel mensen die ooit (of nog steeds) een rol
hebben gespeeld in mijn leven nog steeds actief mijn blog bezochten. Geweldig
en daarvoor dank! Ik ga lekker taart eten en op voor een nieuw blog jaar! Hiep
hiep hoera voor mij!

Like

Unlike

Ben je me kwijt op hyves? Ja dat kan kloppen, ik ben er klaar mee….meer bloggen, minder hyven is het devies! Wil je toch op de hoogte blijven van mijn blogs klik dan in de rechterkolom op het volgende plaatje .

Je kunt dan de RSS feed van mijn site toevoegen aan je iGoogle pagina (dat is echt super relaxte sjizzle) of aan je google reader. Wil je gewoon normale RSS feeds hebben van me site dan kun je op de bekende icoontjes klikken in ruime overvloed te vinden op deze pagina!

Enjoy!

Like

Unlike