Zo, even rustig ademhalen en even de balans opmaken. Dat mag op zijn tijd wel eens want er is een hoop gebeurd het afgelopen half jaar. Nu had ik bij de jaarwisseling het jaar een thema meegegeven en het kan geen kwaad om even te bezien of het allemaal nog op koers ligt. Nu is het allemaal wel zo leuk en aardig het hebben van een doel en een thema maar dat is, zeker als het thema ‘ de volgende stap’ is, een beetje vaag en zweverig. Ik vind het ook enorm moeilijk om uit te leggen maar ik weet zelf precies wat ik er mee bedoel en dit moment is ook precies een uitgelezen kans om uit te leggen wat ik ermee bedoelde. Nu schuilt er wel enig gevaar in natuurlijk want ik heb dit nog nooit zo gedaan en het jaar is nog niet om waarin een heleboel kan veranderen maar ik ben er van overtuigd dat ik zeker een volgende stap heb gemaakt. Meerdere zelfs.
Want over het geheel genomen gaat het echt geweldig met mij. Een klein onverklaarbaar dipje vanavond zette mij achter de pc om te gaan schrijven maar dat is slechts een omgekeerde opwelling zijn vrees ik. Ik ben nu gelukkig, denk ik.
Afgelopen weekend verbaasde ik mijzelf doordat ik zonder ongemakkelijk gevoel mijn neefjes een knuffel kon geven. Ik had ook geen keuze toen beide ventjes met wijd gespreide armen op me af kwamen rennen maar tot voorkort was ik verstijfd geweest van ….tjsa geen idee. Maar nu ging ik als vanzelf door de knieën. Voor jullie waarschijnlijk doodnormaal maar voor mij toch echt een enorme overwinning. I’m not there yet maar ik kom er wel. Ik denk dat dit vooral te maken heeft met een, zoals het nu lijkt, geslaagd sociaal experiment. Ik zou eigenlijk nog een deel 8 gaan schrijven van het vervolg van mijn ontdekkingen in het internet daten maar ik kreeg er niet eens de kans voor. Nog geen paar uur na het heractiveren van mijn profiel was het gewoon raak. En dit keer echt! Ik had nog niet eens gezocht of ik was al gevonden en sindsdien is het helemaal geweldig. Ze doet, denkt en zegt precies die dingen die ik nodig heb soms precies wat ik wil horen en soms precies wat ik niet had willen horen maar wel moet horen. Ze neemt mijn zorgen weg door te luisteren en mij te helpen met die dingen waar ik moeite mee heb. En ik? Ik doe bij haar precies hetzelfde. Het gaat als gewoon, niets geen gevoel van ‘ gaan we niet te snel’ of ‘owjee, wat als…’. Het gaat gewoon zoals het gaat en zoals het gaat gaat het erg goed. Zij is een stap en een brug die mij verder helpt te komen. Maar hierover meer in sociaal experiment –deel 8 dat binnenkort zal verschijnen.
Tot slot gaat het op mijn werk ook echt enorm goed. Zelfs in deze lastige tijden blijf ik mijzelf verbazen en stappen maken in de richting die ik voor ogen heb. Zoals het er nu naar uitziet zou ik zomaar eens in de gelegenheid te komen al mijn dromen van dit jaar, op alle vlakken, te kunnen realiseren. Vandaar wellicht dat ik nu dit verhaal schrijf. Dat ik, hoewel het jaar nog volop bezig is, alvast moet gaan nadenken over hoe nu verder? Er is zoveel gebeurd en zoveel veranderd in mijn leven. Even pas op de plaats kan geen kwaad, even ademhalen en kijken waar ik heen wil en kan gaan. En laat het nu toevallig zo zijn dat ik binnenkort heerlijk twee weken op vakantie ga naar Spanje! Zo lang ben ik in geen jaren meer op vakantie geweest. Racefietsje mee, hardloopschoenen mee, zwembroekje mee en lekker sporten, lekker relaxen en heerlijk genieten. Maar toch stiekem ook veel denken, heel veel denken over waar heen nu? Maar dat vooruitzicht vind ik niet beangstigend, nee, het begint al te kriebelen. Kom maar op, wereld!
Zo heb ik je eigenlijk dat jaartje niet ervaren, in dat opzicht lijken we wel op elkaar. Helaas blijft mijn muurtje nog even staan. Leuk om toch soort van de updates te lezen.