Zorgvuldig loop ik alles nog een keer na. Ik heb dit al zo vaak gedaan maar mijn werk biedt geen ruimte voor fouten. Wat ik doe? Tja, daar kan ik nu even niets over loslaten. Maar laat ik maar zeggen dat ik in de professionele schoonmaakbusiness zit. De koffer naast mij in het gras staat open zodat ik zo snel mogelijk weg kan. In mijn hoofd repeteer ik voor de honderdste keer de procedure.
Niet vergeten te bellen. Vooral niet vergeten te bellen! Terence, mijn opdrachtgever, is een zeer stipt persoon. Als ik niet op het afgesproken tijdstip bel kom ik zelf in de problemen. Hij heet overigens niet echt Terence maar zoals hij zelf zegt:  Hoe ik heet doet er niet toe maar het is in ieder geval een normale naam, dat valt minder op.

Toen ik hem eergisteren aan de telefoon had zei hij dat deze opdracht één van ‘nationaal belang’  was en dat hij speciaal voor mij had gekozen. Een twijfelachtige eer.

Ik concentreer me want mijn doelwit kan elk moment arriveren. Ze komt hier namelijk elke dag op hetzelfde tijdstip. Haar profiel was redelijk vaag maar zoals de man van de inlichtingendienst zei: Je zult haar direct herkennen.

De wind trekt aan, in de verte zie ik beweging. Door mijn telescoopvizier zie ik niet helder en stel deze wat bij. Vlak voor ik overhaal zie ik mijn doelwit. Zij! De vrouw die mijn hart op brute wijze wist te breken. Hmm, van nationaal belang? A damn shame!

WOW ~ Uitschakelen