Met de tranen die branden in mijn ogen kijk ik naar het scherm. De kamer is donker maar het licht van het scherm zorgt ervoor dat ik nog net mijn positie kan bepalen. Hoewel alles om mij heen lijkt te zijn verdwenen weet ik gelukkig nog precies waar de muur is om mijzelf tegenaan te laten vallen. Dit was het dan. Het is mooi geweest maar zal niet meer verder gaan. Het lijkt nog maar zo kort geleden, wij dichtbij elkaar. Genietend van elkaars aanwezigheid. Ook toen was de wereld klein maar precies groot genoeg voor ons beiden. Omhelzen werd het vasthouden van elkaars hand. Soms raakten onze schouders elkaar nog wel maar langzaam werd de afstand groter. Mijn grip was stevig en ik wist zeker dat ik je nooit los zou laten. Hoeveel en hoe vaak je ook opzij stapte, mijn arm reikte steeds verder en verder. Tot nu! Je liet los! Ineens besef ik dat om je vast te houden ook jij grip moet houden. Ik probeerde nog mijn andere hand toe te steken maar je deed niets. Hoe hard ik ook probeerde, jouw hand heb ik niet meer gevonden. Ik wankelde en viel met betraande ogen tegen de muur. Hoelang ik daar heb gezeten weet ik niet meer. Het zal enkele uren zijn geweest. Met een verkrampt lijf sta ik op, op mijn eigen benen want dat is vertrouwd. Dit geluk was mij blijkbaar niet gegund, uit alle macht vasthouden is wat je niet volhouden kunt.

Mooi geschreven. Jammer dat het zo moet gaan vaak.. hopelijk toch uiteindelijk nog een goed einde.
Pingback: Paranoia – Loslaten W.O.W « Whispers of Life
Denk dat momenteel heel wat afspraken en blind dates via internet tot stand komen, spreek uit ervaring
en kan het ook aanbevelen. Denk gewoon als het nx wordt toch een leuke dat gehad, tenminste dat was mijn ervaring en misschien heb ik het getroffen.
Mooi gezegd, om vast te houden dien je met twee te zijn.
@ Joan: Gefeliciteerd! Jouw reactie was de 200e reactie op mijn blog! Gefeliciteerd…waarschijnlijk is het eigenlijk aantal veel hoger aangezien ik een keer al mijn reacties ben kwijtgeraakt maar bij deze is dit wel de 200e officieel geregistreerde reactie.
@Watersteef, ha ha heb ik nu ook iets gewonnen? Of kan ik dat idee maar beter snel loslaten?
@Joan: Eeuwige roem niet genoeg?
Nou ja, zolang ik deze reeks comments niet kwijtraak!
@Watersteef, eeuwige roem is zeker genoeg! Maar hoe heb je het in hemelsnaam voor elkaar gekregen om je vorige reacties kwijt te raken.
@ Joan: Nou, dat komt omdat voordat ik wordpress gebruikte…ik blog nu al ruim 6 jaar…waarvan de laatste ik denk 1,5 jaar met wordpress ik tientallen blogtools heb gebruikt en was altijd in staat mijn posts en comments over te zetten…muv 1 tool die zei het te kunnen maar die de boel om zeep hielp..foetsie alles weg bestand kapot…tranen met tuiten was het hahaha.
@Watersteef, ahaha….. ik log ook al jaren, maar mijn log heb ik gelukkig zonder dikke tranen en met al mijn reacties probleemloos kunnen overzetten.
Had ik al gezegd dat ik blij ben met mijn eeuwige roem.