Het begint nu ineens echt bizar te worden. Ik heb het gewoon druk! Misschien daarom ook een reden waarom ik dit eigenlijk niet zou moeten doen! Maar dat is een iets te zelfingenomen reden en geef ik mezelf nu iets teveel credits. Maar ik word momenteel echt overspoeld door reacties van leuke en mogelijk ook enorm interessante dames. Met een aantal heb ik al aardig MSN contact gehad maar op dit moment springt er één toch echt wel uit. Goh ,wat is ze leuk én slim! Maar de rest is ook gewoon geweldig leuk om mee te praten. Even leek het alsof de magie van de eerste paar dagen voorbij was. Ik werd in het begin echt overspoeld maar berichten maar de interesse leek weer af te nemen. Maar nu zit ik bijna tot over mijn oren met vrouwen die interesse in mij hebben. Ik word er bijna verlegen van!
Ik zit nu in een enorm dubio hoe ik dit verder allemaal moet gaan aanpakken. Ik ben veel te netjes opgevoed want ik zit keurig iedereen die mij aanspreekt ook netjes van repliek te dienen. Maar dan moeten ze ook niet van die leuke reacties geven natuurlijk. Moet ik dan mijn account tijdelijk even uitschakelen dan? Geen idee! Ik weet het op dit moment even niet. Ik weet op dit moment ook niet zo goed hoe lang je blijft MSNen en wanneer je over gaat op de volgende stap. Telefoonnummers ofzo of zelfs een heus drankje drinken. Ik maak dat niet zoveel mee omdat ik sowieso al niet zo gemakkelijk contact maak met mensen in reallife…ik bedoel ik stap niet zomaar op iemand af om haar mee uit te vragen. Daar gaat meestal een heel lang en voor mij enorm ingewikkeld mentaal proces aan vooraf. Nu bereik ik hetzelfde punt in slechts enkele dagen. Stresssss! Maar wie weet kristalliseert zich dat vanzelf wel uit. Moet ik wat selectiever zijn in mijn reacties en mijn aandacht wat meer gaan verdelen. Want die ene is gewoon echt leuk. Maar goed, we zullen zien hoe dit zich verder ontwikkeld.
Ik zit ook steeds meer mijn verhaal op te kroppen richting de buitenwereld. Deze niet gepubliceerde blogs helpen een beetje maar ik denk dat ik momenteel meer schade zou toebrengen aan mijzelf als ik ze zou publiceren. Ik zou dit, hoewel ik altijd heel discreet ben geweest tot op heden, altijd eerst met iemand waar ik op dat moment contact mee zeker wel overleggen of in ieder geval laten lezen hoe ik dit alles beleef. En haar mening zeer zeker laten meewegen of deze woorden ooit gepubliceerd zullen gaan worden. Maar goed laat ik eerst dat stadium maar eens weten te bereiken. Tot op heden heb ik geen reden om het over een paar maanden niet te posten. Iets anders houd me wel tegen. Ik durf bijvoorbeeld niet aan mijn ouders te vertellen dat ik aan het internetdaten ben net zo’n gevoel zoals ik dat altijd met onvoldoendes had. Ik haalde niet vaak onvoldoendes maar scheet altijd enorm in mijn broek het te vertellen omdat er dan altijd nog even extra werd ingewreven dat die onvoldoende niet nodig was geweest terwijl ik dat zelf ook wel wist. En mijn oudste zus zie ik ook wel een drempel hebben om haar dit te zeggen. Maar aan de andere kant wie weet werkt dit wel voor mij, is het omzeilen van die drempel en het weghalen van dat bord voor mijn kop wel de oplossing op dit moment. En zolang ik maar (nog) gelukkig(er) word zal het mijn familie niet uitmaken hoe ik dat geluk heb verkregen.
Mijn voorgevoel dat ik had toen ik aan dit hele circus begon zie ik nu wel bevestigd. Dat eerste contact in real-life breekt me echt op. Want ik merk wel, als ik eenmaal contact heb dan gaat het wel lekker soepel. Maar goed, we zullen wel zien waar dit allemaal eindigt. Ik vind het in ieder geval nog steeds een fascinerend gedoe dit.

Gewoon gaan… je hebt niets, maar je kan er zoveel aan over houden…
Tjsa, dat is heel gemakkelijk gezegd maar bij mij duurt dat altijd even…ik heb nogal grote voeten dus kost meestal wat meer tijd om die stoute schoenen aan te trekken…maar het verhaal ontwikkeld zich verder dus lees vooral deel 5! Nu al? Jazeker!
Heb ik al gelezen…