W@T3R$T33F sputtert

Kijk, toen Nederland op z’n gat lag door eindelijk eens een aanzienlijke hoeveelheid sneeuw zat ik met mijn gat in Frankrijk lekker van de berg af te glijden op een houten plank. Dus wat door vreselijke taferelen zich die week hebben afgespeeld heb ik niet mee gekregen. Ik moet het alleen doen met de verhalen. De herinneringen aan die flinke sneeuwstorm van december 2009, je had erbij moeten zijn om het te geloven. Sneeuw tot aan je minstens je enkels zo hoog. Gut a gut, wat een belevenissen toch terwijl ik mij op wintersport elke ochtend een weg mocht ploeteren door een dik pak vers gevallen sneeuw was het pislaagje hier in Nederland al genoeg om alles plat te leggen.

Maar, we hebben er van geleerd en na ruim een week was de rust weergekeerd. Maar nu gaan we hetzelfde meemaken. Althans dat zegt Erwin Krol, en het wordt nu nog heftiger want het gaat ook nog stormen en dan kan het wel aanvoelen als -10 oei oei oei! Of het nu komt omdat ik de vorige weerramp niet heb meegemaakt of omdat ik zo’n brave burger ben weet ik niet, maar ik heb mijzelf in ieder geval klaargemaakt voor extreem winterweer.

Ik zit nu dan ook in spanning af te wachten totdat ik insneeuw. Het lijkt me namelijk nog steeds een keer fantastisch als ik vanaf mijn balkon gewoon de deur uit zou kunnen stappen. Dat er zoveel sneeuw valt dat mijn benedenburen ineens in een kelder lijken te leven. Hmmm dat klinkt best erg maar dat bedoel ik totaal niet zo. Ik ben gewoon klaar voor extreem winterweer! Gisteravond, toen de weeralarmen mij bereikten ben ik nog even snel naar de Aldi gelopen op de hoek om nog goed te hamsteren. Ik woon namelijk dusdanig ver af van de bewoonde wereld…een minuut of vijf rijden…dat ik wel eens ingesloten zou kunnen worden en mijn Aldi geen bevoorrading meer kan ontvangen omdat de wegen door gebrek aan strooizout en hevige sneeuwval onbegaanbaar zijn.

Dus inmiddels staan de flessen hier opgestapeld tot aan het plafond. En in mijn geval zijn dat nogal wat flessen. Staat er een partij ingeblikte knakworsten waarvan Andre Hazes zou denken dat dit de hemel zou zijn. Lampen, kaarsen, dekens, radio en natuurlijk voldoende batterijen. Nou, laat die sneeuwstorm maar komen. Ik heb zelfs mijn auto afgetankt zodat mochten ook de benzinestations niet meer bevoorraad kunnen worden dan ben ik in ieder geval in staat ongeveer 800 km te reizen naar oorden waar het veilig is en sneeuw en ijs alleen bekend zijn van de liedjes.

Gewapend met sneeuwschep, skibril en ijsmuts ben ik klaar voor het helse weer wat nu toch wel elk moment zou moeten komen. Het weeralarm melde namelijk dat ik, as we speak, zoveel sneeuw zou zien buiten dat ik zou denken dat ik in een tv wereld zou leven met permanent slechte ontvangst. De wereld zou even ideaal zijn en iedereen gelijk want alles zou wit kleuren. Witte koeien, witte stoplichten, witte auto’s (heel hip!), witte negers, wit gras, witte zon alles gewoon wit! Maar tot op heden is het eigenlijk gewoon heerlijk weer, er schijnt zelfs een heel flauw zonnetje. Ik vraag mij af of iedereen hier last van heeft of dat ik wellicht een van de uitverkorenen ben om dit vreselijke natuurverschijnsel, de stuifsneeuw, te overleven. Ik zal dan de wereld opnieuw moeten opbouwen, zonder oorlog en met louter slimme mensen die voor zichzelf nadenken en niet als blinde koeien achter Erwin Krol aansjokken. Wat een taak!

Zouden de afgelopen dagen een voorteken zijn geweest hoe het zou zijn? Ik kon voor het eerst sinds weken zonder al teveel problemen naar mijn werk rijden. Het was zaterdagochtend 8 uur druk op de weg. En dat midden in de week! Ik dacht dat dit lag aan het feit dat de mensen die daadwerkelijk files veroorzaken (linksrijders met 110 km/pu meestal 60+ en rijdend in hybride auto’s!) zijn verongelijkt (met een beetje mazzel zelfs gestorven) waardoor de rest van de Nederlanders gewoon door kan rijden. Maar er gebeuren dus grotere dingen!

Maar nu dit rotweer uitblijft ben ik toch wel een beetje geïrriteerd omdat ik nu waarschijnlijk voor niets in de rij heb gestaan bij de Aldi. Want er stonden gisteren voor m ij namelijk drie tutmutsen, om maar met Youp te spreken, die volgensmij voor het eerst in de Aldi waren ofzo. Het waren eigenlijk prototype vrouwen. En nu ga ik een hele bevolkingsgroep tegen mij in het harnas jagen maar dit is zoals de vrouw eigenlijk altijd wordt gepersifleerd. Ze waren namelijk zo heerlijk ongeorganiseerd. Zeg gerust chaotisch! Ze hadden meer oog voor zichzelf dan voor anderen en ze denken eigenlijk alles vreselijk onlogisch. Ik heb nog nooit een karretje zo ongeorganiseerd uitgeladen zien worden op een lopende band. Tel daarbij op dat in de kar ongeveer zoveel spullen zaten dat je er twee karren mee kon vullen. Hetgeen ze later ook achter kwamen bij het weer inladen van de kar. Met een hoop passiviteit werd toch nog uiteindelijk een kar geregeld waarbij vervolgens 1 van de 3 met 1 hand! De karren stond in te laden. De andere twee stonden er een beetje hulpeloos bij. Vreselijk passief en eigenlijk gewoon enorm dom! Dat laatste overigens leid ik af uit de manier waarop de pinpas door het apparaat werd gehaald. Nou ja, laat ik het zo zeggen. Uiteindelijk is het gelukt! En die arme jongen achter de kassa had zo’n stress. Want toevallig weet ik dat je bij de Aldi als kassamedewerker wordt beoordeeld op de snelheid van het helpen van je klant en laat daarbij het aantal gescande artikelen per een bepaalde tijdseenheid nou net de maatstaf zijn. En laat die vrouwen, met hun twee karren, nu evenveel tijd nemen om hun spullen uit te laden als een andere kassa 4! Mensen met volle karren kan helpen. Dus je begrijpt hoe erg deze jongen zijn gemiddelde door die drie tutjes om zeep is geholpen. Zielige jongen. Maar goed, daar stond ik dus achter!

Inmiddels valt er een klein beetje sneeuw naar beneden maar nog steeds zie ik asfalt en rijden er nog mensen over straat. Beetje jammer maar goed, met dit bericht laat ik de wereld weten dat ik in elk geval nog leef. I’m still here!

1 person likes this post.

Unlike