Het toilet blijft voor mij een inspirerende omgeving. Dat klinkt dubieuzer dan het is want ik raak er niet op een vreemd soort manier opgewonden van of iets dergelijks maar inmiddels weten de vaste lezers wel dat ik mijn meest bizarre verhalen op het toilet bedenk. Het verbaasd mij ook elke keer weer dat problemen die ik heb op mijn werk, gewoon als ik iets creatiefs moet bedenken om een probleem op te lossen of te omzeilen, dat een bezoekje aan het toilet vaak wonderen doet. En het is nog uitermate efficiënt ook. Je moet er toch meerdere keren per dag naartoe want zo werkt het menselijk lichaam nu eenmaal.
In het huis waar ik nu woon is het toilet uiteraard ook een grote bron van inspiratie, ik heb hierop zittend talloze van mijn gedichten op deze site geschreven. Deze avond terwijl ik op het toilet zat viel mijn oog op de foto’s. Deze zijn moeilijk te missen want ze hangen recht voor mijn neus. Het toilet is echter zo klein dat ik de deur vaak op een kier moet zetten om niet met mijn knieën tegen de deur klem te zitten (er zit namelijk al genoeg klem op een toilet). Maar die foto’s hangen er nu al twee jaar maar nooit heb ik ze echt bekeken. Daar heb ik, als heuse hogedrukpoeper, ook weinig de tijd voor gehad aangezien ik meestal in een poep en een scheet klaar ben (daar komt die uitdrukking dus vandaan).
Maar deze keer nam ik eens de tijd om naar de foto’s te kijken. Echt te kijken! En ineens was ik verbaasd dat een ogenschijnlijk willekeurig bij elkaar geraapte verzameling van foto’s ineens de hoogtepunten van mijn leven opsomde. Foto’s die momenten, personen of dieren weergaven die behoren tot die momenten waarop ik echt oprecht gelukkig was. Foto’s van het zeilkamp van de middelbare school. Eraan terugdenken ben ik daar het meest gelukkig geweest in mijn leven tot nu toe. Het klopte daar gewoon! De rol die in daar had in een grote groep paste precies bij mij, mijn beste eigenschappen kwamen boven en ik deed wat ik misschien wel het allerliefste deed (en nog steeds doe)….zeilen! Zeilen is voor mij echt het meeste ultieme moment van ontspanning zonder in de passiviteit verzeild te raken. Uiteraard staan er ook foto’s bij van mijn zwemperiode, de ervaringen die ik daar op heb gedaan draag ik mijn leven mee…vol trots mag ik aan toevoegen wel. Maar ook foto’s van vliegeren en mijn reis naar Canada hangen er tussen. Momenten in mijn leven waarop ik echt bewust leefde, daar waar grote delen van het leven als nietszeggende geheel voorbij glijdt vol met routine en niet enerverende zaken. Maar ook de honden van mijn ouders, of eigenlijk kan ik ook wel zeggen mijn honden! Joris, Jochem en Yuri, mijn allerbeste maatjes!
Sinds kort hangen er ook twee foto’s van mijn neefjes bij! Godverdomme, zeg wat ben ik een trotse oom! Ik had dit nooit gedacht dat ik zo trots zou zijn op mijn neefjes. Elke vorm van relativatie verdwijnt gewoon want mijn neefjes zijn gewoon de beste en leukste neefjes die er zijn!
Ik heb geloof ik zeker twintig minuten op het toilet gezeten en gekeken naar die foto’s. Gelukkig, verbaasd en lichtelijk geschokt dat ik al ruim twee jaar een stel foto’s heb hangen waar ik elke dag naar kijk en waar ik gewoon permanent wordt herinnerd aan die dingen die mij echt gelukkig maken.
Nu moet ik wel even eerlijk zijn. Ik ben hier niet pas vanavond achter gekomen maar toch zeker een maand geleden zat ik op het toilet te staren naar die foto’s. En elke dag weer kijk ik nu even en verlaat ik opgelucht en gelukkig (om meerdere redenen) het toilet. Opgelucht en gelukkig vooral omdat ik op basis van die foto’s mijn leven al als geslaagd wil betitelen! Wat een rust! Grappig genoeg is het lijstje nog niet helemaal vol hetgeen wellicht aangeeft dat mijn leven nog niet volmaakt is maar daar heb ik nog genoeg tijd voor om die foto’s erbij te voegen!Of misschien laat ik ze wel leeg…voor mijn dromen ofzo!