Nu zit ik al een paar uur naar mijn monitor te staren en zit ik vol goede moed te wachten op inspiratie om wat leuks te schrijven. Maar zoals een cabaretier standaard voor het blok wordt gezet doordat met aanneemt dat die persoon altijd grappig is zo voel ik mij nu even omdat ik iets wil schrijven. Het is niet zo dat ik niets heb om over te schrijven maar het lijkt wel alsof ik eerst iets moet behandelen voordat mijn hoofd ruimte heeft voor echt belangrijke zaken. De enige naam die voorbij komt is Ray Tjoep Tjoep.
Who the hell is Ray Tjoep Tjoep? Eerlijk gezegd weet ik het ook niet. Maar die vent of jochie of wat het ook mag zijn, hij spookt al een week door mijn hoofd. In eerste instantie zie ik Ray Tjoep Tjoep als een grote vent. Niet zozeer in zijn daden maar vooral qua omvang. Een meer ovaal naar vierkant neigend figuur waarbij de BMI van deze persoon hoger is dan de slotstand van de AEX van vandaag. Ray is zo’n permanent zwetende dikzak maar dat boeit hem niets want zolang ze nog Hawaï shirtjes in zijn maat maken maakt hij zich niet druk helemaal niet zolang hij nog door de deur bij de Mac past.
Maar genoeg slechte woorden over Ray, want Ray is een zeer bijzonder mens! Hij is namelijk een ras artiest. Hem zit optreden echt in het bloed, nou ja voor zover dat nog niet in zijn aderen is vast geklonterd. Hij is een dusdanige ras artiest dat hij zelfs optreedt in het café op de hoek. En al de gehele week loop ik langs het bord waarop staat vermeld dat de enige echte Ray Tjoep Tjoep aanstaande zaterdag (helaas voor de fans dit was afgelopen zaterdag) gaat optreden. Met nog ietsjes grotere letters staat erbij geschreven dat een biertje slechts 1 euro kost. Hetgeen mij niets verbaasd want ik kan inmiddels uit eigen ervaring vertellen dat Ray Tjoep Tjoep een dusdanige stem heeft dat hij zelfs de hele straat wist te bereiken dus als je in die kroeg zit dan wil je je wel volgieten met bier…zeker voor een euro want dan maak je met een beetje geluk de toegift niet meer mee.
Terwijl Ray Tjoep Tjoep zijn orkestband cd’tje aan het afwerken was stond ik in mijn keukentje nog aan mijn fiets te sleutelen. Hoewel ik al meer dan een half jaar naar dit moment toe aan het werken ben sta ik nog laat in de avond de boel te poetsen, te controleren en goed vast te draaien. En terwijl Ray onder luid gelal van dronken mensen zijn versie van ‘De Vlieger’ ten gehore brengt probeer ik de slaap te vatten. Morgen gaat het gebeuren, de afgelopen twee jaar heb ik mij nog niet zo fit gevoeld als nu en al heb ik die nacht niet veel kunnen slapen ik was er klaar voor! En hoe! Mijn allereerste (1/8e) triathlon was een succes, een groot persoonlijk succes welteverstaan. Ik voelde mij even als Ray Tjoep Tjoep, een ras sporter dan wel te verstaan. Ik heb dit nodig! Zoveel is wel duidelijk, ik heb dat sporten gewoon in mijn bloed zitten. En al zal ik nooit meer het niveau bereiken dat ik tijdens mijn actieve zwemcarrière had, ik moet gewoon sporten, wedstrijden doen…en dan vooral met mijzelf.
Ging het allemaal van een leien dakje? Nee, natuurlijk niet, ik heb ongelofelijk vaak getwijfeld of ik het wel zou kunnen, of ik niet halverwege dood langs de weg zou liggen omdat mijn lichaam het allemaal niet meer aan zou kunnen omdat ik al te lang te weinig had gesport. Maar soms komt dat laatste zetje uit onverwachte hoek! Dat zetje kwam van mijn ouders! Nu zul je wel denken…dat is toch helemaal niet onverwacht?
Owkey en hier stop ik even…ik ga nu even niet vertellen wat ik echt allemaal denk en zou willen zeggen, dus laten we het gewoon maar bij dat ze op hun manier zorgden voor dat extra zetje. Ik ben echt een beetje trots op mijzelf dat ik dit heb geflikt en nog boven mijn eigen verwachtingen gepresteerd. Op naar de volgende triathlon, binnenkort bij een café bij u in de buurt en een BIERTJE VOOR SLECHTS 1 EURO!