‘Zeg je wat je denkt of praat je na wat je hoort?’ De gasten van Opgezwolle zijn een van de weinige nederhoppers die ook daadwerkelijk iets inhoudelijks te melden hebben. En regelmatig schiet bovenstaande regel uit het nummer ‘Hamvraag’ door mijn hoofd. Het schijnt te zijn dat mensen op een bepaalde manier dingen onthouden. Voor sommige mensen corresponderen cijfers of letters met kleuren. Anderen leggen associaties met geuren. En ik? Ik denk alleen maar in quotes…filmquotes, songteksten of dingen die ik mensen heb horen zeggen. Waarbij mij moeder toch wel met stip bovenaan staat. Ik stap de deur niet uit of ik hoor de stem…letterlijk de stem…van mijn moeder die vraagt of ik mijn jas wel aan heb. Werd ik vroeger er boos om nu kan ik er alleen maar om lachen. Ik denk nu eenmaal zo en ik vind dat wel prettig.

Even voor de duidelijkheid, ik denk niet 100% in teksten maar ik leg veel referenties aan teksten….vandaar dat ik wellicht ook in staat ben mijn gedachten op papier te zetten. Dus jullie hebben er ook wat aan. Maar goed, dat is niet waar ik over wil spreken. Het is mij recentelijk opgevallen dat oprechtheid en echtheid echt werkt. Of eigenlijk andersom, niet echt of oprecht zijn helpt absoluut niet. Ik geloof dat heel veel mensen maar trucjes uithalen om te proberen te bereiken wat ze willen. En nu klinkt trucjes zo negatief en zo is het niet bedoeld. Mensen imiteren, we zijn niet voor niets kuddedieren. Hele industrieën leven bestaan hiervan, zoals de ‘zelfhulp’ boeken. Iemand die niet imiteert heeft toevallig iets ontdenkt dat werkt…voor hem/haar. Deze persoon weet dat de meeste andere mensen zoiets nooit zullen bereiken (de bekende 80/20 regel) maar wel graag zouden willen. Deze mensen schrijven een boek en verkopen hun trucje. Geweldig slim natuurlijk.

Ik lees deze boeken ook, daar schaam ik mij niet voor maar ik lees zie niet om het trucje te leren. Ik lees ze om inzicht te kijken hoe ik mijzelf wil gedragen. Ik kan niet opnieuw een wiel uitvinden, ik kan ook niet iemand anders zijn wiel gebruiken. Dat wiel doet het voor het doel wat zijn uitvinder ermee bedoelde. Ik moet een wiel hebben dat voor mijn doel werkt en daarvoor gebruik ik elementen van andermans uitvindingen. Maar ik pas ze niet toe om toe te passen.

Sinds ik werk ben ik al heel wat mensen tegen gekomen die trucjes doen. Als je veel zelfhulpboeken hebt gelezen dan merkt je iemand gebruik maakt van andermans wiel. Het komt niet echt, niet natuurlijk over. Dat wil misschien een paar keer werken maar al snel merkt iedereen het. Om vervolgens je doel te bereiken

Een simpel voorbeeld. Waarom zijn de topvoetbalclubs nou de beste clubs? Een beetje onlogische vraag op het eerste gezicht maar het antwoord is heel erg simpel. Deze clubs hebben hun eigen wiel uitgevonden. Trainen, stellen hun team samen en gedragen zich zoals zij dat willen, zoals voor hen het werkt. Topclubs hoor je nooit zeggen, zo gaat dat nu eenmaal in de voetballerij! Topclubs doen niet aan trucjes. Subtopclubs en daaronder…daar doen ze trucjes, ze imiteren het wiel in plaats van het zelf uit te vinden. Waarom zijn Louis van Gaal of Guus Hiddink nou zulke goede trainers…zij hebben hun eigen wiel uitgevonden en dat werkt. Waarom faalt Marco van Basten? Of gaat Bert van Marwijk falen als coach? Zij doen andermans trucjes na. Heb je Marco ooit iets vol overtuiging zien doen terwijl andere moord en brand schreeuwden? Niet echt, trucjes allemaal trucjes.

Oprecht en echt werkt absoluut. Ik geloof er in dat je beter vol overtuiging, echt en oprecht de mist ingaan zal op veel meer respect kunnen rekenen dan iemand die met een trucje succes behaald. Maar goed er zijn genoeg mensen die er succes mee behalen maar ik maak me er geen zorgen om verre van.