Melancholie


Toen ik afgelopen zondag over de A15 reed richting Nijmegen
besefte ik mij dat ik niet vaak over deze weg ben gereden. Het is een vreselijk
saaie weg maar met herinneringen te over. De weg die ik ooit met mijn vader heb
gereden toen we naar een watersport beurs gingen. De afslag bij Tiel waar ik
mijn eerste (en ik gok ook mijn laatste) happy meal naar binnen heb gewerkt.
Terwijl één afslag verder ik bij Van der Valk altijd het Flippermenu bestelde. En
de weg tussen Rhenen en Nijmegen die ik regelmatig heb afgelegd naar de
Gelderse zomerkampioenschappen zwemmen. In een veel te warm en veel te klein
zwembad, veel teveel afstanden zwemmen en dito medailles winnen. In die tijd
was ik fit, heel erg fit. Nee, dat lieg ik, ik was in tegenstelling tot nu topfit!
Maar dit keer moet ik 15 kilometer rennen door heuvelachtig Nijmegen en
omstreken terwijl ik het aantal keer dat ik heb serieus gesport de afgelopen
twee jaar op 1 hand kan tellen. Ik weet nu al dat ik pijn ga krijgen. Tijdens
het rennen zelf, als ook de dagen erna. Ik moet en zal de finish halen, dat ben
ik mijzelf verplicht als ex-topsporter, denk ik terwijl ik de afslag passeer
die mijn moeder en ik altijd namen richting het zwembad. Ik rij rechtdoor op
weg naar de zevenheuvelenloop en verlang terug naar de tijd dat ik met gemak 14
uur per week in het water lag. Aan het beperkte leven van slapen, eten, trainen,
eten, slapen, eten, trainen, eten en slapen. Of…

WOW ~Melancholie

8 thoughts on “Melancholie

  1. Hallo, gisteren ontdekte ik dit wow-gebeuren en besloot ik ook mee te doen. Heb ondertussen al vele mooie stukjes gelezen, gaaf hoor dit! Ook jouw WOW is weer ven bijzondere aard…. ik vind het heerlijk te zien wat slechts 1 woord bij mensen kan oproepen.
    Topsport…..nooit gedaan, heb er niets mee, nooit gehad ook, het enige dat ik vroeger ‘constant’ deed buiten school om was trainen, wedstrijden, en reizen van danswedstrijd naar danswestrijd. Sport….. ik haat het nog net niet, ik ga wel 2x in de week, vanuit een opgelegde verplichting, maar mijn hobby wordt het nooit.
    Zoveel mensen zoveel smaken zullen we maar zeggen. Uit jouw WOW blijkt dat je er altijd van genieten kon en dat nu nog doet. houden zo dus! Fijne donderdag!
    Groeten Melody

  2. Ik heb jaren op en neer naar Den Bosch gereden en nu rijd ik die weg dus nog maar af en toe. Maar ook dat doet mij af en toe mijmeren naar tijden van weleer. Stoer hoor dat je de zevenheuvelenloop gedaan hebt!

  3. Weer een heel ander soort melancholie dan in voorgaande stukjes. Uit je woorden blijkt wat je vaak ook hoort: eens een topsport mentaliteit, altijd een topsport mentaliteit. De finish moet gehaald. De prestatie moet neergezet. Misschien liggen de medailles in een doos op zolder maar dat gevoel, die gedachte is er nog steeds.

    Mooie invalshoek, leuke WoW. Met plezier gelezen.

  4. Mooi invalshoek Sputter, ik ben helaas helemaal niet sprortief en geef ook snel de pijp aan Maarten als ik word uitgedaagd.

  5. hmmmm melancholie in de sport. Ja dat kan ik me voorstellen als je deze prestaties niet meer kunt behalen.Leuke wow hoor!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>