Ze nam mijn hart maar vergat er iets voor terug te leggen. Mijn hart was gestolen en ik werd harteloos. Alle relaties die volgden bleken vruchteloos. Ik was leeg, bot, oppervlakkig en zonder empathie. Mijn hart geven, met alle ziel en zaligheid, kwam niet eens meer in mij op. Mijn hart ging niet sneller kloppen, dat kon het niet eens. Zij had besloten dat wij niet verder konden, een democratisch besluit met zichzelf. Terwijl ik lag te slapen nam zij mijn hart en sloop heel zachtjes weg.
Ik leef niet meer, ik doe slechts mijn dagelijkse dingen. Vanachter mijn bureau dwaal ik af in de duizelingwekkende diepte van mijn lege ziel. Mijn hart geeft haar warmte, mijn hart geeft haar licht. Terwijl zij gelukkig door kan, staat mijn leven al maanden stil. Het lachen gaat niet meer zo goed, genieten evenmin. Zij nam mijn hart en liet het daarbij. Geen zoen, geen hand, geen woord. Ze liet nooit meer van zich horen, over hoe het met haar gaat. Verbrak daarmee de illusie dat mijn leven gewoon verder gaat.
’’Kan ik nooit meer mijn hart aan iemand schenken. Ben ik zonder hart dan zo vervreemd van iedereen?’’ Vroeg ik mij hardop af. Waarop een alleszeggende stilte, zelfs in mijn hoofd, het bevestigende antwoord gaf.
WOW ~ Verdonkeremanen
een uit het hart gegrepen wow
Je hebt je laten beetnemen door je hart mee te geven. Kortom haal het terug, dan kan je weer verder met je leven.
Oh, dat is triest, zeg. Een leven zonder hart lijkt mij een erg koud leven.
Mooi!
Wow…..Ik vind dit een hele bijzondere WOW!
Je hart geef je nóóit totaal weg, er blijft altijd een stukje over en dat groeit weer in de loop van de tijd!Echt waar!
Groetjes!
p.s mijn bijdrage op; http://www.colibri.web-log.nl
ik ben geneigd te zeggen, daar was je zelf bij. Heb je geen poging gedaan het terug te winnen? Alleen je eigen hart dan? Komt vast goed, er zijn genoeg donors die je een hart terug schenken.
Mooi gedaan!
Oh, ik vind het een verdrietig stukje! En zou de persoon ‘zonder hart’ toch ook wel even onder zijn/haar achterste willen schoppen: kom op!!! Het leven is te mooi om zo lang te zwelgen in zelfmedelijden.
Letterlijk een WoW!
Watersteef een nieuwe richting uit?!?!
Waarschijnlijk had iemand anders je hart harder nodig dan jezelf. Ik hoop voor je dat ze er goed voor zorgt. Ik weet niet hoe het is om je hart te verliesen maar kan er wel een voorstelling bij maken. Ik hoop voor je dat je je hart en degene die het meegenomen heeft terug kunt winnen. Bedankt voor de leuke wow.
Groeten Arnoud
Ook een nieuweling aan het wow front? welkom dan in ieder geval. Mooie invalshoek, maar voor mijn gevoel zitten er net iets te veel herhalingen in.