Zeg gewoon eens nee! Ik ben het gewoon zat…van mezelf…om
maar ja te zeggen op alles. Nee! Ik kan niet alles, ik vind niet alles even
leuk en ik ben het zat om bang te zijn mensen teleur te stellen. Zo, dat is een
rijtje met pittige uitspraken al zeg ik het zelf. Maar zoals ik al zo vaak heb
geschreven vind ik integriteit en eerlijk erg belangrijk en dan met name voor
mijzelf. En toen ik mijzelf laatst weer eens in de spiegel keek werd ik even
boos op mijzelf. Dit was voorafgegaan aan een schok en gevolgd door een
persoonlijk inzicht. Want wat is er eerlijk aan tegen jezelf als je veel te
snel ja zegt op verzoeken zonder maar enigszins na te denken of je het wel
kunt, of je de verwachtingen waar kunt maken en bovenal of je ergens zin in
hebt. Daar lijkt mij niets eerlijks aan en zal op den duur niet lijden tot
vreugde bij jezelf of bij anderen.

Vooral dat laatste vind ik erg belangrijk. Mensen vinden het
wellicht heel erg prettig dat ik hen help, sterker nog ik doe niets liever maar
ik moet wel aan de verwachtingen kunnen voldoen, van hen maar ook aan die van
mij. Als ik toezeggingen doe voor dingen die mij boven de pet gaan dan zal die
andere persoon er ook niet gelukkiger van worden. Ik voel mijzelf er veel
prettiger bij om te zeggen dat het mij gewoon niet gaat lukken en het enige wat
ik dan kan doen is hopen op respect voor mijn keuze en wellicht begrip.

Waarom zou ik mij in allerlei bochten wringen als ik gewoon
ergens geen zin in heb? Ik ben dat zat en zeg nu gewoon eerlijk dat ik daar
geen zin in heb. Gewoon eerlijk en recht voor zijn raap. Een concreet
voorbeeld. Er was een voorstel van een aantal vrienden van me om een aantal
dagen te gaan zeilen deze zomer en het gevoel kwam bij me op dat ik daar
eigenlijk geen zin in had. Waarom? Geen idee maar ik had gewoon geen zin dus
heb ik eerlijk gezegd dat ik ook geen zin had. Voelde dat prettig…eigenlijk wel
want ik heb gewoon eerlijk gezegd waarom ik niet mee zou gaan. Wat die anderen
daar van denken dat doet er dan niet zoveel toe zolang je besluit maar wordt
gerespecteerd en in het gunstige geval ook nog wordt gewaardeerd. Want wie wil
nou met iemand gaan zeilen die daar eigenlijk geen zin in heeft?

En dat laatste is heel erg belangrijk. Want nu klinkt het
allemaal wel heel erg egoïstisch dat je alleen die dingen wilt doen waar je
zelf zin in hebt of het nut van inziet. Maar zo zwart wit is het nu ook weer
niet want soms doe je gewoon iets waar je misschien niet zoveel zin in hebt
maar wat het uiteindelijk wel waard maakt om te doen. Maar dat hangt gewoon van
de situatie af. Heel simpel, een oud vrouwtje helpen oversteken terwijl je zelf
eigenlijk helemaal niet naar de overkant moet. Maar de dank van dat oude
vrouwtje maakt het wel waard! Of wellicht wat abstracter, af en toe even door
een dalletje om uiteindelijk de top te bereiken is wellicht niet zoals je het
graag zou zien want een rechte lijn naar de top is veel gemakkelijker. In beide
gevallen bereik je toch de top dus wat maakt dat kleine dalletje dan nog uit.
Dus absoluut niet egoïstisch maar gewoon eerlijk. Aan het eind van de dag wil
ik mijzelf toch weer recht willen aankijken in de spiegel, daar word ik
gelukkig van.

Men zegt ook wel eens gekscherend dat timemanagement enkel
draait om het durven zeggen van ‘nee’. Mensen zullen wellicht mij niet meer zo
aardig vinden want ze verwachten toch vaak dat je ja zegt maar door bij je
afwijzende antwoord een eerlijke onderbouwing toe te voegen geloof ik dat mensen
het eerder zullen waarderen en begrijpen dan wanneer je ja zegt en je
toezegging maar half of niet nakomt.

Het
is ontmoedigend te bedenken hoeveel mensen verbaasd zijn door eerlijkheid en
hoe weinig door bedrog.