Eigenlijk zou ik volwassen moeten zijn
Maar vandaag is dat onmogelijk
Gevangen tussen dikke jassen in de trein
Voel in mij de ontdekker van een nieuw rijk
Meegevoerd met de stroom nette pakken
In wurggreep gehouden door hun stropdas
Voel ik mijn voet in de verse sneeuw zakken
Trots, omdat dit tot nu toe onontgonnen gebied was
Nooit eerder heeft hier iemand gelopen
Ik draai me om er echt zeker van te zijn
Dat ik de enige blijf durf ik slechts te hopen
En ik loop zigzaggend naar verder naar kantoor
Want je blijft toch altijd een beetje klein.
W@T3R$T33F