Het kind in mij


Eigenlijk zou ik volwassen moeten zijn

Maar vandaag is dat onmogelijk

Gevangen tussen dikke jassen in de trein

Voel in mij de ontdekker van een nieuw rijk

Meegevoerd met de stroom nette pakken

In wurggreep gehouden door hun stropdas

Voel ik mijn voet in de verse sneeuw zakken

Trots, omdat dit tot nu toe onontgonnen gebied was

Nooit eerder heeft hier iemand gelopen

Ik draai me om er echt zeker van te zijn

Dat ik de enige blijf durf ik slechts te hopen

En ik loop zigzaggend naar verder naar kantoor

Want je blijft toch altijd een beetje klein.

 

W@T3R$T33F

Humor


Als ik mijn familie zou moeten omschrijven in een paar
werkwoorden dan is wederzijds respect denk ik wel de basis waarop onze goede
familiare basis rust. Sport vormt een van de belangrijkste pilaren  die onze familie kenmerkt, iedereen doet
eraan en iedereen is erin geïnteresseerd. Als een andere pijler zou ik ons
enigszins nomadische bestaan noemen. Wij zijn niet vies van verhuizen, we zijn
niet rotsvast of beter gezegd honkvast. Wij verhuizen niet om de kick van het
verhuizen maar we hebben er gewoon geen problemen mee ergens anders een bestaan
op de bouwen. Het aantal keer dat elke familielid is verhuisd is zijn leven is
voor allen niet meer op 1 hand te tellen. Helaas hebben verhuisbedrijven niet
veel aan ons verdiend…wij zijn niet voor niets een gezonde en sportieve familie
dus wij pakken lekker ons eigen boeltje bij elkaar en helpen elkaar (wanneer we
kunnen) een nieuwe plek te betreden. Maar wat de breedste en belangrijkste
pilaar van ons gezin is die rust op het wederzijdse respect is de humor. Ons gezin
wordt gekenmerkt door humor. Wij houden van lachen en doen het heel veel.

Je kunt in onze Ajax familie gerust aankomen als Feyenoorder
zijnde maar je kunt er donderdop dat dit niet tegen je gebruikt wordt (in de
vorm van humor natuurlijk), met altijd dat wederzijdse respect dat blijft
bestaan. Je moet humor zeker kunnen waarderen, mee lachen is verplicht maar
vereist wel enig talent want als de complete familie bijeen is dat kun je je
instellen op een vrolijk avond waarin grappen en grollen elkaar in hoog tempo
opvolgen. Nee, ik denk beter gezegd dat er een soort tsunami van lolligheden
over je heen word gestort en dan kun je maar beter zorgen dat je kunt zwemmen
of je krijgt het heel zwaar. Wees dus scherp en alert als je een avond met (een
deel van) onze familie doorbrengt. Owja, leer geen moppen uit je hoofd want die
doen het niet heel erg goed. We waarderen het wel maar zijn zeer zeldzaam. Nee,
vaak is het persoonlijke humor, niet qua smaak, maar gewoon op de man (of
vrouw) in het begin plagerig op den duur soms tot op het bot, door het putje
maar altijd met in het achterhoofd dat wederzijdse respect. Een maaltijd kan
bij ons ook vele uren duren omdat voor, tijdens en vooral ook na er heel veel
lol getrapt wordt. Geen buikpijn van het vele eten maar van het lachen. En het
is niet zo dat er één is die de lolbroek is, neen! In ieder lid van de familie
schuilt een lolbroek en wij rollen dan ook zowat over elkaar heen met nog
betere grappen dan de grap ervoor. Woord grappen, grappen over gebeurtenissen
van die dag, een ongelukkige opmerking van iemand…alles kan aanleiding zijn
voor een avond vol vertier. Ik kijk nu alweer uit naar de kerst, niet omdat er
dan allemaal lekker eten in het vooruitzicht is (nou ja, stiekem ook) maar
bovenal omdat dan de familie weer bij elkaar is en you know what that means!
Wil je dit een keer meemaken….dat kan maar wel volledig op eigen risico
natuurlijk! Pas je in de groep, heb je de tijd van je leven…kun je het echter
niet bijbenen dan krijg je het heeeeeeel zwaar. Maar altijd met dat wederzijdse
respect!