Misschien ligt het
aan het feit dat ik vwo heb gedaan en (bijna) een universitaire studie heb
afgerond, wellicht omdat ik de telegraaf niet lees. Even heb ik getwijfeld of
het feit dat ik niet ben gehersenspoeld door Jan Smit, Frans Bauer of geer en
goor hier een rol in speelt. Maar ik kan gewoon niet met mijn hoofd bij die ‘Volkse
Nederlanders’. De categorie ‘aardappelen groenten en vlees’. De ‘vrijdag-frietdag
Hollanders’ en de zaterdag pizza met Paul de leeuw en zondag 7 uur tv diner met
Studio Sport helft van het land.

Begrijp me niet
verkeerd, ik voel me niet meer of beter dan deze mensen. Integendeel, deze
mensen hebben genoeg aan de repeatknop gehanteerd door radio 538, aan
sterrendansen op het ijs en Idols. Ze hebben genoeg aan ‘ik ben zo blij en de
reden ben jij’ nummers vanuit Volendam. Maar de echte reden voor dit galspuwen
is dat ik op zaterdagavond al tot twee keer toe vreselijk slechte dichters heb
zien voorgedragen worden bij Mooi weer de Leeuw! Ja, ik kijk het ook omdat er soms
geweldige tv voorbij komt maar het grootste deel is pulp bestemd voor volk
zoals in mijn straat hier in Schiedam met uitzondering van de Polen want die
hebben geen tv.

Terug naar de dichters.
Afgelopen zaterdag kreeg Paul het voor elkaar een gedicht op Sinterklaasrijm-niveau
alleen dan niet over cadeaus al ‘prachtig’ te betitelen. Ik viel letterlijk
achterover van verbazing. Een tenenkrommend slecht gedicht waar totaal geen
creativiteit achter zit, geen gevoel en al helemaal geen talent. Blijkbaar zat
ik voor talent bij het verkeerde programma maar ik neem aan dat de redactie van
het programma wel enigszins een voorselectie maakt van welke idioten de gedichten
voorgedragen mogen krijgen.

Ik durf te beweren
dat mijn gedichten, al gaan ze voor zo’n beetje een derde over mijn
‘onmogelijke’ liefdesproblemen, van hogere kwaliteit zijn dan de afgelopen twee
(stads)dichters voorgedragen bij Paul. Even voor de duidelijkheid, ga mij nu
niet opgeven voor dit programma om mijn gedichten voor te (laten) dragen want
ook al lok je me met een list naar de studio…ik zet geen voet binnen daar!
Ben je helemaal besodemieterd…ik ga mijn ‘Fifteen minutes of fame’ (hoewel er
al ongeveer een minuutje af is doordat mijn hoofd in beeld was tijdens de
flitsende studio sport zwem reportages) verspelen aan het laten voordragen van
mijn gedichten aan een miljoenen publiek die al een simpel prut rijmpje al
prachtig vinden. Ze zullen het toch niet snappen daar zij afgelopen weken
hebben zitten zwoegen op een gedichtje van 8 regels waarvan minstens de helft
inmiddels universele dichtregels zijn geworden (sint zat te denken etc). Dus
nogmaals bespaar je de moeite, ik ga niet naar Paul de Leeuw! Ik kan er best
mee leven dat slechts een kleine groep mensen de moeite nemen om mijn verhalen
en gedichten te lezen daar waar de grootste groep afvalt omdat er teveel tekst
op me site zou staan! *zucht*

En toch ben ik
stiekem wel jaloers op deze ‘simpele’ zielen…zij liggen ‘s nachts niet wakker
met de vraag of geluk het doel van het leven is, of dat het doel ernaartoe interessanter
is. Nee, ik wou dat ik wakker kon liggen met de vraag of Jan Smit ooit nog zou
kunnen zingen ( hoop het stiekem niet), op wie ik nou moet stemmen bij Idols en
wat ik morgen nou moet gaan kijken op tv, life & cooking of toch klussen
met kijkers? Dat lijkt me een fantastisch leven, simpel, zonder al teveel
zorgen en maar dan wel voor slechts 1 dag.