Velen zitten al
anderhalve dag met smart op dit verhaal te wachten, want zoals de
oudejaarsconference en het nieuwjaarsconcert bij de jaarwisseling horen, een
dag ‘20XX, hallo 20XX!’ mag zich inmiddels ook in dit rijtje scharen. Want elk
jaar lijkt het gekker te worden. Al moet ik mij eerst verontschuldigen dat van
mijn zijde vorig jaar geen Nieuwjaarsverhaal is verschenen….ik maak het
goed….dit jaar! En daar ga ik nu mee beginnen, hou je vast want in vliegende vaart
gaan we terug naar 31 december 2006 ergens in de middag!
Nou ja, wellicht nog wel
wat meer terug. Want een happy new years party moet uiteraard zorgvuldig gepland
worden natuurlijk. Te beginnen bij de locatie. Dit had nog wel wat voeten in de
aarde maar na intensief mail verkeer kwam Utrecht als winnende locatie uit de
bus rollen. Echter bleken er wel enkele slachtoffers te betreuren en totaal
niet volgens de militaire code ‘we left people behind’. Waar zij hun oud en
nieuw hebben gevierd? Geen
idee, and frankly I don’t care want het is out of the scope of dit verhaal. So dat is wel weer genoeg popi-jopi taal!
Nu echt naar 31 december,
want Rumoer was zo lief zijn crib te beschikking te stellen voor de laatste
uurtjes van 2006. Die uurtjes die zo bol staan van de traditie; oliebollen,
oudejaarsconference, champagne, vuurwerk (van de buurman is altijd mooier!) en
nog een oliebol en uiteraard knallende kurken op RTL4!
Maar al toen ik vanuit de
Lichtstad in het begin van de middag richting de Domstad tsjoeketsjoekte had ik
zo’n voorgevoel dat dit niet een standaard oud en nieuw ging worden. Maarja, ik
ben een man en zoveel gevoel hebben mannen niet echt toch dames?
Bij de locatie van Rumoer
gearriveerd en dat vond ik van mijzelf al een hele prestatie aangezien ik zacht
uitgedrukt niet bepaald een fan ben van mijzelf transporteren van bus naar een
huis, in een straat waar met vuurwerk afsteekt dat alles behalve legaal is!
Maar goed, ik was er, en natuurlijk fashionably early! Gewoon zoals het altijd
gaat, beetje ouwehoeren. Ondertussen keukenprins Rumoer, veelzijde jongen of is
dat ook acteren?, die lasagne stond klaar te maken en ik mijzelf nuttig maken
door Rumoer van ongeveer 45 GB aan muziek te voorzien.
Speter! Arriveerde
inmiddels ook vanuit Arnhem waarna de eerste biertjes al gretig weren genuttigd
en geen van ons leek rekening te houden met de hoeveelheid tijd die nog voor
ons lag en dat het niet aanpassen van het drinkritme dodelijke gevolgen zou
kunnen hebben. Maar goed ik verkeerde in het gezelschap van notoire stappers
dus ik maakte mij eveneens geen zorgen.
Na enig opjagen en pushen
maakte Dodo het kwartet voor de komende uren compleet, we schrijven uurtje of
zeven in de avond. Mijn pokerset zorgde ervoor dat de kaarten waren geschud en gedeeld,
fishes verdeelt en met een zwaard van Damocles in de vorm van afwassen voor de
verliezers hing boven ons hoofd was de toon gezet!
En zo vlogen de uren
voorbij. Onverwachts bezoek zorgde enkel voor wat afleiding en een mogelijkheid
wat verse goudgele rakkers aan te laten rukken. Tien over negen, sjit Guido
Wijers op sbs……ach ja boeje was vorig jaar ook niet zo leuk op sbs dus maar
doorspelen. Sjit half elf, Lebbis en Jansen zijn bezig……ach laten we maar
gewoon alvast gaan? Gaan, gaan? Waarheen?
De alcohol leek al zijn
eerste slachtoffer te hebben gemaakt, het korte termijn geheugen geheten. We
zouden inderdaad de feitelijke wisseling van het jaar niet vieren binnen de
beschermende muren van Rumoer zijn stulpje. Een collega van Rumoer had haar
nederige stulpje aan de rand van Utrecht opengesteld voor vier al redelijk
aangeschoten jonge mannen. Wij noemen haar, Meesteres van de Kunst 1 (tsja,
staat op je site!), zij had daar dezelfde uurtjes welke wij hadden gevuld met
bier, geld en gokken, besteed aan films, chips, taart(zelfgemaakte taart) en
wijn samen met voor het gemak, Meesteres van de Kunst 2 en To-be Meesteres van
de Kunst.
Na de handjes schudden in
de categorie, hey jou ken ik en jou nog niet ik heet…..uhh W@T3R$T33F, werd er
heerlijk op los gebabbeld met op de achtergrond de laatste loodjes van de Top
2000. De boekenkast van Meesteres van de Kunst 1 werd aan een kritische blik
onderworden. Jammergenoeg werd al snel door het intellectuele laagje heen
geprikt nadat Harry Potter en Disney films op makkelijk grijp hoogte bleken te
staan en de echt interessante boeken eigenlijk stiekem nooit opengeslagen
bleken. Maar goed, die boeken heb je op zo;n avond niet nodig en na een
prachtig septet van Queen werden de laatste tonen van bohieeeeemian
repsodieeeee (hihi) gebruikt om af te tellen naar 2007. En ow ow ow wat waren
wij weer blij dat we het hadden gehaald (alsof we in die laatste tellen het
leven zouden laten voor wat het was).De oeeehs en aaahs vierden hoogtij behalve
bij mij want voor het eerst sinds jaren was er voor mij geen vuurwerk bij. Ik
moest het doen met de methode vuurwerk kijken die mijn overburen in Veenendaal
hanteerden. Kijken! Maar dat ik vervolgens niet om half
gerust!
De jassen werden gepakt
en een sprint over de trap naar beneden (7 hoog) later stonden we bij de
fietsen om ons naar ‘de Beurs’ te begeven op de/het/een Neude.
Jasje ophangen (nou ja of
uitbesteden he Rumoer hihi), biertje cq beloofde roseetjes halen en we konden
beginnen. AL moesten we wel wennen aan de DJ die waarschijnlijk een koffer had
geleend van een andere DJ ofzo en hij geen enkel plaatje onbespeeld wilde laten
(zelfs de slechte met deukjes bleek op het eind van avond, nacht). Maar goed,
dit verzekerde ons er wel van dat alle klassiekers de revue zouden passeren al
was het dan maar voor even.
Voorzichtig aan werd er
wat meer gedanst en in een prachtige lus kwamen we uiteindelijk op onze vaste
dansplek voor de rest van de avond terecht. Maar voor mij niet voor lang. Ik
stond daar een beetje te balanceren tussen net genoeg bewegen om niet stil te
staan en niet voor schut staan als lange jongen die echt probeert te dansen. Ik
blijf erbij lange mensen die dansen ziet er nog zo heel er fancy uit! Maar goed
ik was volop geconcentreerd aan het balanceren tot er naar mij gewezen en
gewenkt werd. Ik kon het in eerste instantie niet geloven en zoals een echt verbaasde
persoon draaide ik me nog even snel om of er niet iemand achter mij stond. Maar
ze wezen nog steeds en schudden had nee…..dus ik wij naar mijzelf en er werd
heel hard geknikt en ze pakten een pluk haar bijzichzelf aan waarmee ze mijn
krullen probeerden aan te duiden. Mijn nieuwe kapsel had succes, nou ja nu, hij
heeft er altijd al gezeten maar een drie kwartier durende martelgang in de
kappersstoel heeft dit onder een oerwoud van haar uitgetoverd. Krullen (die ik
al had) zijn helemaal hot dit jaar alsmede iets langer haar dus ik zat geramd!
Ik zwaai mijn party people
vaarwel en wurm mij richting de dames die in de hoek op een richel stonden te
dansen en ik even later dus ook! Lachend om de verbaasde gezichten van mijn
vriendjes en vriendinnetjes ging ik geflankeerd door twee dames verder met
balanceren, maar dan met iets meer zelfvertrouwen. Er werd wat in mijn oren
geschreeuwd wat al een hele prestatie was aangezien de box naadloos aansloot op
mijn kruin. En geloof het of niet, het bleken middelbare school vriendinnen te
zijn van een bekende van mij, een zwemster. It’s a damn small world. Afijn er
werd nog wat meer gedanst en het is een wonder dat ik ben blijven staan op die
smalle richel want ik kon een uur lang bijna niets zien vanwege de fotocamera
flitsen. Maar goed, ik zal nu wel ergens op hyves circuleren ofzo.
De avond vorderde en er
werd nog wat gedanst en nog wat en nog meer. Ik liet mijn vrouwelijk gezelschap
even voor wat het was en teamde weer up met mijn echt vriendjes en
vriendinnetjes alwaar ik verzeild raakte in een diepgaand gesprek met Rumoer.
Een van mijn dansvriendinnetjes stond in het verlengde van hem
maar ik zat net in het hoogtepunt van de discussie en gebaarde terug dat ik zo
wel weer kwam dansen. Toen maakte ze een gebaar met haar handen boven haar
hoofd… dakje….ik snapte er geen reet van….toen! Ik gebaarde weer van…ja ja
rustig maar en ging verder met het gesprek. Toen ik vijf minuten later was uitgediscussieerd
en schor geschreeuwd weer even op zoek naar dansvriendinnetjes maar ze waren er
niet. En toen pas viel het kwartje….een dakje boven je hoofd betekend
natuurlijk ik ga naar huis! Damn, ik dacht dat ik al ver was met mijn cursus
W@T3R$T33F leert stappen maar werd even hard met mijn neus op de feiten
gedrukt. Ach ja, ik had nog genoeg alcohol in mijn bloed om door te dansen en
dat kan ook met mijn eigen clan….wel zo gezellig natuurlijk. Maar nu had Speter
zich reeds gestort in een conversatie met Meesteres van de Kunst 2. Ach ja,
zijn er nog 4 andere over genoeg om te daaaaansen. En dat ging nog even door.
Maarja, mijn dansmarathon liep niet tot 42,195 (aka sluitingstijd) en ik wilde
alleen nog maar zitten. Hier waren mijn overgebleven dansbuddies het niet mee
eens en trokken mij telkens weer op. Ach ja, fine. Ik check al dansend
(rondje!!!!) even hoe het met speter gaat maar die bleek uitgepraat (knipoog).
Maar goed dat zagen we al aankomen en dansten vrolijk verder. Maar tot mijn
grote verbazing….dat gebeurd altijd als je even niet kijkt waren Dodo en To-be Meesteres
van de Kunst ook uitgepraat of dachten ze, dat slaan we over! Maar goed, met
zijn drietjes dansen gaat ook nog wel goed hoor, al gaan de voetjes niet meer
zo hoog van de vloer. En toen vonden we het wel nooit geweest. De inname van
alcohol houdende dranken stond al enige tijd stil en gevoel van trek maakte
zich van allen meester. Een frietje werd verorberd en de dames werden (zoals
het hoort!!!) netjes thuisgebracht.
En delegatie die op hun
route het huis van Rumoer passeerden maakten een koek en sopie stop. Ze werden
vertroeteld met water en knakworsten. Aangesterkt maakten zij de reis af en
Speter en ik bleven nog even op om op Rumoer te wachten die ervoor zorgde dan
beide Meesteressen van de Kunst veilig thuis kwamen.
Speter en ik ondernamen
nog een poging de avond te evalueren maar het tijdstip leende zich er uitermate
slecht voor…..laten we het zo zeggen inmiddels liet de zon al haar kruin al een
beetje zien.
Rumoer inmiddels terug
(in recordtijd!) en Speter keek op zijn horloge en zei, ik ga in mijn eigen bed
een gat in de dag slapen en zoef weg was ie…..terecht Speter there’s no place
like home! Rumoer en ik, nou ja eigenlijk alleen ik, prepareerde mijn bedje
voor de ochtend en wederom in recordtijd lagen wij te dromen over….tsja geen
idee…coma is denk ik beter woord.
Bij het krieken van de
middag ontwaakten wij weer en kwamen na een douche en ontbijtje tot de
conclusie dat dit toch wel de meeste geslaagde oud en nieuw tot op heden was
geweest en wederom in recordtijd!
Maar toch had ik een
vreemd gevoel want toen ik in de trein terug de avond en nacht nog eens doornam
(daar had ik goed te tijd voor vanwege vertragingen welke mij een reistijd van
3 uur bezorgde) bleek ik feitelijk vrij weinig oud en nieuw te hebben gevierd.
Ik heb geen oliebol gehad, geen rotje afgestoken, geen conference gezien en ik
heb champagne gedronken. Allemaal tradities die ervoor zorgden dat deze avond
onvergetelijk werd want ‘tradities zijn
collectieve pogingen om te voorkomen dat er iets onverwachts gebeurt’.