Ik kan geen woord uitbrengen
Met halfopen mond staar ik je aan
Niet alleen je ogen maar hoe je beweegt
Hoe je doet
Is onmogelijk om te beschrijven
Tevergeefs geprobeerd iets neer te zetten
Maar steeds bleef ik steken bij
Wat je met me doet
…
Sprakeloos
Zo, even rustig ademhalen en even de balans opmaken. Dat mag op zijn tijd wel eens want er is een hoop gebeurd het afgelopen half jaar. Nu had ik bij de jaarwisseling het jaar een thema meegegeven en het kan geen kwaad om even te bezien of het allemaal nog op koers ligt. Nu is het allemaal wel zo leuk en aardig het hebben van een doel en een thema maar dat is, zeker als het thema ‘ de volgende stap’ is, een beetje vaag en zweverig. Ik vind het ook enorm moeilijk om uit te leggen maar ik weet zelf precies wat ik er mee bedoel en dit moment is ook precies een uitgelezen kans om uit te leggen wat ik ermee bedoelde. Nu schuilt er wel enig gevaar in natuurlijk want ik heb dit nog nooit zo gedaan en het jaar is nog niet om waarin een heleboel kan veranderen maar ik ben er van overtuigd dat ik zeker een volgende stap heb gemaakt. Meerdere zelfs.
Want over het geheel genomen gaat het echt geweldig met mij. Een klein onverklaarbaar dipje vanavond zette mij achter de pc om te gaan schrijven maar dat is slechts een omgekeerde opwelling zijn vrees ik. Ik ben nu gelukkig, denk ik.
Afgelopen weekend verbaasde ik mijzelf doordat ik zonder ongemakkelijk gevoel mijn neefjes een knuffel kon geven. Ik had ook geen keuze toen beide ventjes met wijd gespreide armen op me af kwamen rennen maar tot voorkort was ik verstijfd geweest van ….tjsa geen idee. Maar nu ging ik als vanzelf door de knieën. Voor jullie waarschijnlijk doodnormaal maar voor mij toch echt een enorme overwinning. I’m not there yet maar ik kom er wel. Ik denk dat dit vooral te maken heeft met een, zoals het nu lijkt, geslaagd sociaal experiment. Ik zou eigenlijk nog een deel 8 gaan schrijven van het vervolg van mijn ontdekkingen in het internet daten maar ik kreeg er niet eens de kans voor. Nog geen paar uur na het heractiveren van mijn profiel was het gewoon raak. En dit keer echt! Ik had nog niet eens gezocht of ik was al gevonden en sindsdien is het helemaal geweldig. Ze doet, denkt en zegt precies die dingen die ik nodig heb soms precies wat ik wil horen en soms precies wat ik niet had willen horen maar wel moet horen. Ze neemt mijn zorgen weg door te luisteren en mij te helpen met die dingen waar ik moeite mee heb. En ik? Ik doe bij haar precies hetzelfde. Het gaat als gewoon, niets geen gevoel van ‘ gaan we niet te snel’ of ‘owjee, wat als…’. Het gaat gewoon zoals het gaat en zoals het gaat gaat het erg goed. Zij is een stap en een brug die mij verder helpt te komen. Maar hierover meer in sociaal experiment –deel 8 dat binnenkort zal verschijnen.
Tot slot gaat het op mijn werk ook echt enorm goed. Zelfs in deze lastige tijden blijf ik mijzelf verbazen en stappen maken in de richting die ik voor ogen heb. Zoals het er nu naar uitziet zou ik zomaar eens in de gelegenheid te komen al mijn dromen van dit jaar, op alle vlakken, te kunnen realiseren. Vandaar wellicht dat ik nu dit verhaal schrijf. Dat ik, hoewel het jaar nog volop bezig is, alvast moet gaan nadenken over hoe nu verder? Er is zoveel gebeurd en zoveel veranderd in mijn leven. Even pas op de plaats kan geen kwaad, even ademhalen en kijken waar ik heen wil en kan gaan. En laat het nu toevallig zo zijn dat ik binnenkort heerlijk twee weken op vakantie ga naar Spanje! Zo lang ben ik in geen jaren meer op vakantie geweest. Racefietsje mee, hardloopschoenen mee, zwembroekje mee en lekker sporten, lekker relaxen en heerlijk genieten. Maar toch stiekem ook veel denken, heel veel denken over waar heen nu? Maar dat vooruitzicht vind ik niet beangstigend, nee, het begint al te kriebelen. Kom maar op, wereld!
Het zou toch niet zo lang moeten duren zou je zeggen, jezelf inschrijven bij een huisarts. Snap sowieso al niet waarom dat eigenlijk moet. Waarom gaat er niet een seintje van de gemeente uit naar de gemeente waarvan ik vertrek en mijn oude huisarts doet mij dossier even in een zipfile, slotje erop en stuurt het met een mailtje naar een willekeurige nieuwe huisarts.
Maar nee, inefficiëntie ten top is wat de klok slaat. Nou ja, meestal niet denk ik maar goed als ik nooit bij de dokter kom met fysieke ongemakken moeten ze me toch minstens even laten ervaren hoe het is om in die vreselijke wachtkamer plaats te laten nemen. Ik had al helemaal vooronderzoek gedaan en de papieren lagen al maanden op de tafel maar steeds ontbrak het mij aan tijd. Want huisartsen hebben nog steeds geen koopavonden ingesteld. Van mij mag ie best op maandagochtend gesloten zijn, interesseert mij niets als ie maar op donderdag of vrijdagavond iets langer doorwerkt. Maakt ie een hoop mensen gelukkig mee. Want zolang de huisarts vasthoud aan kantoortijden waar ik mijzelf ook aan te houden heb is de ‘window of opportunity’ om iets onbenulligs als mijzelf inschrijven toch wel bijzonder klein. Gelukkig voor mij nieuwe huisarts had ik maandagmiddag vrijgenomen om voor de files uit op tijd te zijn om ons nationale elftal te zien schitteren (ahum). Ik had absoluut geen trek in het gestress om op tijd te komen maar kon die gelegenheid goed gebruiken om mijzelf dus in te schrijven bij de huisarts.
De site van de huisartsenpraktijk vertelde mij dat ik even twee simpele formuliertjes in moest vullen met daarin wat basis gegevens. Hoe oud ik was, of ik niet al te ziek zwak en misselijk was en waar mijn oude huisarts woonde, nou eh ja precies dat ja. Ik stap vrolijk om kwart over 1 uit mijn auto en loop naar de ingang van de praktijk. Een tsja, wat was het, een oud enigszins vervallen gebouwtje met alleen een begane grond. Van die lichtbruine diarreeachtige stenen. Maar het bordje dat voor de deur hing voorspelde niet veel goeds.
Dat is het risico van het wonen in een klein dorpje. Hier lunchen ze nog van 12-half 2 en is alles dicht. In de snikhete hitte stond ik te wachten tot ik naar binnen kon. Ik dacht, ik blijf lekker buiten wachten, mocht ik een zonnesteek oplopen dan was ik in ieder geval in goede handen. Eenmaal binnen werd ik links en rechts voorbij gestreefd door oude gerimpelde wezens die als rollend, kuchend en strompelend de praktijk binnen kwamen rollen……het was spreekuur in een land dat zichzelf ook wel de verzorgingsstaat noemt. Alles met grijs haar met nog maar enigszins een hartslag wordt op dergelijke locaties in leven gehouden. Wonderlijke plaats.
Ik mankeerde niets dus ik melde mij bij de balie. Nou ja, het luikje met plexiglas raampje. Deze stond vanwege de hitte open maar was voor mij nu niet bepaald op ooghoogte. Ik bukte mij dus enigszins en stak mij hoofd door het raam. De assistente keek direct verschrikt van haar beeldscherm op. Ik was niet grijs en reutelde en kuchte niet. Ik was een soort reus maar dan een vriendelijke die ze blijkbaar nog nooit had gezien. Maar ze pakte snel haar moed bijeen en vroeg mij vriendelijk of ze me kon helpen.
En of! Ik wil mij graag inschrijven: zei ik! Terwijl ik met mijn papiertjes wapperde. Verbaasd keek ze me aan. Alsof ik een shoarmaverkoper vroeg om een retourtje Apeldoorn. Ze begreep er niet van dus ik besloot haar te helpen. Ik kan mij hier toch inschrijven bij een huisarts? Vroeg ik terwijl ik nog harder met de papiertjes wapperde.
Het kwartje viel en ze nam mijn papiertjes aan. Vragend stonden we elkaar vervolgens een half minuutje aan te staren tot ik vroeg: en nu? Verschrik leek ze ineens weer op aarde te zijn en stamelde als een soort routine: u kunt even in de wachtkamer plaatsnemen.
Dus ik zat in de wachtkamer waarmee de gemiddelde leeftijd ineens naar beneden kelderde. Het ene na het andere oude bessie werd opgehaald en geduldig werden hun klachten aangehoord door de diensdoende huisartsen. Je weet wel, over die pijnlijke heup en over die vervelende krantenjongen die elke ochtend fluitend de krant in de bus doet.
Enfin een half uur later kijk de doktersassistente verschrikt op. Totaal vergeten was ze mij. Vlug liep ze naar me toe en vroeg mij om een identiteitskaart. Ja die had ik wel. Ik had een half uur zitten wachten om een kopie van mijn id kaartje te laten maken. Ik kreeg nog de keuze voorgelegd welke huisarts ik wilde hebben. Enigszins verbaasd keek ze me aan toen ik zei: ik heb totaal geen voorkeur, ik woon hier net, ken niemand en ben niet van plan hier vaak te komen dus roep maar een naam.
Dus heb ik nu eindelijk een huisarts, een handeling van nog geen 3 minuten heeft mij bijna een uur gekost. Belachelijk. Ik ga alvast een afspraak inplannen mocht ik ooit onverhoopt iets mankeren. Ben ik tenminste direct aan de beurt.
Ik geef niet zoveel om geld. Ik doe het gewoon voor de lol en als ik er dan nog wat aan overhoud is dat genoeg. Dat is wel heel simpel gezegd maar ik kan nu de dingen doen die ik leuk vind, ik woon leuk en ben stapje voor stapje mijn eigen spullen om mij heen aan het verzamelen. Ik kan een terrasje pakken als ik dat wil om even lekker te ontspannen. Ik durf simpelweg te stellen dat ik het goed heb.
Ik werk niet voor het geld, nu in ieder geval nog niet. Ik werk omdat ik het leuk vind om te doen. Ik krijg er, net zoals bij sporten vroeger, een kick van om mijzelf te verbeteren en mijn doelen na te streven. Ik heb ook nog niet zoveel ervaring (in jaren) maar ben mij wel bewust dat de dingen die ik doe doorgaans niet door mensen van mijn leeftijd worden gedaan. Wat dat betreft ben ik al wat stappen verder.
Soms verbaast het mij zo dat mensen vaak kiezen voor de korte termijn. Elders kun je 50 euro per maand meer verdienen. Geld is het enige criterium. Dat snap ik niet, want zeker als je net bent begonnen zijn de sprongen die je maakt qua geld niet zo groot als de stappen in ervaring die je kunt maken.
Ik spaar voor die grote klapper. Ik investeer nu liever in het grote stappen maken, die klapper volgt dan vanzelf. Jammer dat anderen dat niet doen…of niet?
Dit is een akoestische single versie van ik hoop/gok de zomerhit van 2010. Wat een geinig liedje zeg! Net gezien bij DWDD terwijl we net vandaag op mijn werk hadden zitten brainstormen wat nou de zomerhit ging worden maar nu denk ik het te weten. Deze! Of hebben jullie een andere op het oog?
Recent Comments